شاید بعضی از آدمها که از نم و نمور شدن بدشان می
آید، از باران خوششان نیاید. البته برخی هم باران را دوست ندارند چون
سرپناهی ندارند. ولی در مجموع، باران، نماد واقعی رحمت خداست. از طرفی، به
برکت باران، خاک، حاصلخیز می شود و مردم زمین را به آن وسیله سیر و
ثروتمند می کند و از سوی دیگر، آسمان از آلودگیها پاک می گردد. علاوه بر
اینها، بزرگی می گفت، شیاطین در هنگام باریدن باران، توانایی کمتری برای
فریب و وسوسه دارند. (1)
فراوانی باران، از ویژگیهای اختصاصی حکومت امام
عصر (عجل الله تعالی فرجه) است. ویژگی ممتازی که غیر از آنکه نشانگر زیاد
شدن برکت در دوران مولای ماست، نشانگر رحمت بی کران خداوند در آن زمان نیز
هست و البته همه ی اینها به خاطر ظهور آقایی است که به وسیله ی او شرّ و
بدی از دامن زمین پاک می شود.
خداوند درباره ی آن زمان می فرماید: «یومَ تُبَدِّلُ الارضُ غیر الارضِ» (2) (روزی که زمین به زمین دیگری تبدیل می شود.)
علت تبدیل شدن زمین به زمینی دیگر را شاید بشود با این روایات، اینگونه برداشت کرد:
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «زمین میوه های خود را می دهد و چیزی را بر ایشان پنهان نمی کند.» (3)
سرسبزی
و حاصلخیزی زمین در آن زمان بی نظیر است. امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)،
می فرمایند: «در عهد او زمین گیاه خود را بیرون می آورد و آسمان برکت خود
را نازل می کند.» (4) و «در آن زمان زنی از عراق به شام می رود و پای خود
را جز بر گیاه نمی گذارد.» (5)
این، یعنی تبدیل شدن بیابانهای عراق
تا شام به سبزه زار، چیزی است که برای هیچ امتی پیش نیامده است.
امیرالمؤمنین علی (ع)، این نعمتها را ناشی از جاری شدن عدل در جهان می
دانند و می فرمایند: «زمین به عدل خرسند می شود. آسمان باران خود را، درخت،
میوه ی خود را و زمین، گیاه خود را می دهد و خود را برای اهش زینت می
کند.» (6)
چتر ها را باید بست، زیر باران باید رفت...
پی نوشت:
1. سخنرانی اسماعیل شفیعی سروستانی در جمع موعودیان.
2. سوره ی ابراهیم، آیه ی 48
3. البیان فی اخبار صاحب الزمان، ص 145؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 7، ص 345
4. احتجاج طبرسی، ج 2، ص 11؛ به نقل از همان، ص 346
5. الخصال، ص 626؛ به نقل از همان.
6. تفسیر القمی، ج 2، ص 346؛ به نقل از همان، ص 348
منبع: نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 7، صص 345- 348