نهر شیر و آب

حتماً می دانید که حضرت موسی (علیه السلام)، عصایی داشتند که به اذن خداوند، آب را خون می کرد، رود را می شکافت و به اژدها تبدیل می شد. امّا اگر زندگی حضرت موسی (ع)، را پس از فرار از دست فرعونیان خوانده باشید، می دانید که ایشان، سنگی نیز داشتند که به وسیله ی آن، بنی اسرائیل از حمل آب بی نیاز می شدند. هر جا که این سنگ را روی زمین می گذاشتند، به اذن خداوند از آن آب جاری می شد.

فکرش را بکنید که به غیر از انگشتر حضرت سلیمان، پرچم پیروزی رسول خدا (ص) وزره ایشان، ذوالفقار و دیگر میراث انبیاء، عصا و سنگ حضرت موسی (ع) نیز به آقای ما رسیده است. البته، امامان پیش از ایشان نیز، به این میراث دسترسی داشتند امّا استفاده از این میراث در زمان حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه) محقق می شود.

امام محمد باقر (ع)، ضمن حدیثی این واقعیت را می شکافند: «چون قائم (ع) به مکه خروج کند و اراده و قصد کوفه نماید، منادی آن حضرت ندا می کند: "آگاه باشید! کسی طعام و آب حمل نکند" و سنگ موسی (ع) را که از آن دوازده چشمه جاری می شد، حمل می کنند. در منزلی فرود نمی آیند مگر آنکه آن را نصب می نمایند و از آن چشمه ها جاری می شود. هر که گرسنه باشد، سیر  و هر که تشنه باشد سیراب می شود. آن سنگ، توشه ی ایشان است تا وارد نجف شوند. چون در ظهر کوفه فرود آمدند، از آن پیوسته آب و شیر جاری می شود. هر که گرسنه باشد، سیر و هر که تشنه باشد، سیراب می شود.» (1)

چشمه ی شیر! شبیه چه چیزی است؟ شبیه بهشت؟ درست حدس زدید! قرار است، به همین زودی زود، آقای ما و بهشت هر دو با هم ظهور کنند. شاید باید درست تر بگوییم: بهشت با آقای ما ظهور می کند...

 

پی نوشت:
1. الخرائج و الجرائح، ج 2، ص 690؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 7، ص 370

شباهت حضرت مهدی (عج) به شعیب (ع)

حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه) میراث دار همه ی انبیاء و اولیاء الهی اند. در قسمتهای پیشین، شباهت آن حضرت با پیامبران مختلف را برشمردیم. در این قسمت شباهت ایشان را با حضرت شعیب بررسی می کنیم.

1. شعیب‏ (علیه السلام) قوم خود را به سوی خدا دعوت کرد تا این‏که عمرش طولانی و استخوان‏هایش کوفته شد، سپس از نظرشان غایب گشت - تا آن‏جا که خدا خواسته بود - و دوباره به صورت جوانی به آن‏ها بازگشت. (1)

حضرت مهدی‏ (ع) نیز با وجود طول عمر به صورت جوانی ظاهر می‏شود که کم‏تر از چهل سال دارد، از حضرت صادق‏ (ع) روایت شده است که: «آن‏که از چهل سال بیشتر داشته باشد، صاحب این امر نیست. (2)

2. شعیب‏ (ع) از محبت خداوند آن ‏قدر گریست که دیدگانش از بین رفت، خدای - عزّوجلّ - چشمانش را بازگرداند. دوباره گریست تا آن‏که نابینا شد، باز خداوند دیدگانش را بینا کرد باز هم گریست تا کور شد، بار دیگر خداوند بینایی را به او بازگرداند. (3) حضرت مهدی‏ (ع) در زیارت ناحیه [خطاب به جدّش حسین‏ (ع)] چنین گفته است: «وَلَأَبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً؛ و به جای اشک بر تو خون می‏گریم».

3. شعیب‏ (ع) در قوم خود گفت: «بَقِیَّةُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ»؛ (4) آنچه خداوند باقی گذارده برایتان بهتر است اگر ایمان داشته باشید. امام باقر (ع) فرمودند: «هنگامی که قائم (ع) خروج کند به کعبه تکیه می‏زند، و سیصد و سیزده مرد نزدش حاضر می‏شوند، پس اولین سخنی که به زبان می‏آورد این آیه است: «بَقِیَّةُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ» سپس می‏گوید: من بقیة اللَّه در زمین و خلیفه خدا و حجّت او بر شما هستم. پس هیچ مسلمانی بر او سلام نمی‏کند، مگر این‏که چنین می‏گوید: «اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا بَقِیَّةَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ»...» (5)

 

پی نوشت:
1. بحار الانوار: 385:12؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج 1، ص 243
2. بحار الانوار: 319:52؛ به نقل از همان.
3. بحار الانوار: 380:12؛ به نقل از همان، ص 344
4. سوره هود، آیه 86.
5 . کمال الدین: 331:1؛ به نقل از همان منبع.

زره مخصوص

این روزها هم زره می پوشند. همان لباسهای ضد گلوله ای که مأموران در عملیاتهای اجرایی به تن می کنند، چیزی شبیه زره ها، در جنگ های قدیمی است. شاید بد نباشد بدانید هر امامی یک زره داشت. زرهی که خاص او بود و اگر به تنش می نشست، معلوم می شد که امام، اوست نه کس دیگری. امّا رد زرهی خاص در تاریخ اسلام مانده است که تنها بر تن دو نفر راست می آید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه). (1)

در هفته ی گذشته، راجع به میراث رسول خدا (ص) برای آخرین فرزندشان سخن گفتیم و شما را با پرچم مخصوص رسول خدا (ص) که به آقای ما رسیده است، آشنا کردیم. در این قسمت، سخن از زرهی به میان می آوریم که تنها و تنها به قامت خاتم النبیین (ص) مناسب و اندازه است و خاتم الوصیین (علیه السلام).

امام صادق (ع) به یکی از یاران خویش فرمودند: «ای ابا محمد! به درستی که پدرم، زره رسول خدا (ص) را پوشید و آن، بر زمین می کشید؛ به درستی که من آن را پوشیدم، برای من اندازه تر بود و این زره مناسب قامت قائم (ع) است چنانچه برای رسول خدا (ص) اندازه بود. دامنش از زمین بالاتر می آید به صورتی که انگار جلوی آن را با دو حلقه بلند کرده اند.» (2)

همچنین فرمودند: «به درستی که قائم ما کسی است که وقتی زره رسول خدا (ص) را بپوشد، پس آن را پر کند؛ یعنی زیاد و کم نشود و به درستی که ابوجعفر (امام باقر (ع)) آن را پوشید، پس برای قامتش بلند بود.» (3)

البته آقای ما که به اندازه ی یک دنیا دشمن دارند، حتماً به زره و لباس ضد گلوله نیاز خواهند داشت. ولی این را هم بدانید که وجود پرچم و زره رسول خدا (ص)، مژده ایست. مژده ای به دوستداران امام که بدانید: پیروز میدان حتماً آقای ما خواهد بود.

 

پی نوشت:
1. بحارالانوار، ج 26، ص 203؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، نشر  مسجد مقدس جمکران، ج 7، ص 358
2. الخرائج و الجرائح، ج 2، ص 691؛ همان.
3. بصائر الدرجات، ص 196؛ به نقل از همان، ص 357

شباهت حضرت مهدی (عج) با حضرت خضر (ع)

خداوند، عمر حضرت خضر (علیه السلام) را طولانی کرده است تا به این وسیله، مونس آقای ما باشند. امام رضا (ع) در روایتی فرمودند: «خضر (ع) از آب حیات آشامیده پس او زنده است و نمی‏میرد تا در صور دمیده شود و البته او نزد ما می ‏آید و بر ما سلام می ‏کند، صدایش شنیده می ‏شود ولی خودش دیده نمی ‏گردد، و او هرجا که نامش به میان آید حاضر می‏شود، پس هر که از شما او را یاد کرد بر او سلام کند. او هر سال در مراسم حج حاضر است، تمام مناسک را انجام می‏ دهد و در عرفه وقوف دارد. پس بر دعای مؤمنین آمین می‏گوید، و خداوند وحشت قائم ما را در هنگام غیبتش به وسیله او به انس مبدّل می‏سازد، و تنهایی ‏اش را به وسیله ی او برطرف می‏ نماید.» (1)

شباهت ها
1. خداوند به حضرت خضر (ع) توانایی داده است که به هر شکل که بخواهد دربیاید. حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) نیز این توانایی را دارند. (2)

2. احتمالاً داستان حضرت موسی (ع) و حضرت خضر (ع) را شنیده اید و یا در قرآن خوانده اید. اگر داستان آن را نمی دانید به طور اختصار باید گفت که حضرت خضر دست به کارهایی می زدند که حضرت موسی (ع) حکمت آن را نمی دانستند. مثلاً حضرت خضر سوار کشتی مردی شدند و بلافاصله شروع به سوراخ نمودن آن کردند. حضرت موسی که به این کار ایشان اعتراض کردند، در نهایت به این پاسخ رسیدند که پادشاه آن مملکت، به دنبال تصاحب تمام کشتی های سالم بوده است و این کار حضرت خضر، سبب شد که مرد صاحب کشتی از نان خوردن نیفتد. در واقع، باطن کار حضرت خضر (ع)، برای همه آشکار نبود و پس از آنکه خودشان توضیح دادند، معلوم شد که چرا اینکار را انجام دادند.

حضرت مهدی (ع) نیز مأمور به علم باطن هستند. یعنی همچون حضرت خضر (ع)، وظیفه دارند بر اساس آنچه می دانند – ولو اینکه مردم نمی دانند و سر از حکمتش در نمی آورند- عمل کنند. (3)

3. حضرت خضر (ع) هر سال در مراسم حج شرکت می‏کنند و تمام مناسک را انجام می‏دهند. حضرت بقیة الله ‏(ع) نیز، هر سال در مراسم حج شرکت می‏کنند و تمام مناسک را بجای می‏ آورد. (4)

در انتهای این بخش، این رباعی زیبا را تقدیم می کنیم:
من از دو روزه ی عمر آمدم به جان ای خضر
چه می کنی تو که این عمر جاودان داری
شنا به بحر تفکر نموده فهمیدم
بلی! مصاحبت صاحب الزمان داری

 پی نوشت:
 1. کمال الدین: 390:2؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 1،  ص 232
2. تفسیر القمی: 404؛ به نقل از همان، ص 233
3. اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 1،  ص 234
4. همان.

پرچم دار

شاید تعریف عصای حضرت موسی (علیه السلام) و پیراهن حضرت یوسف (ع) را شنیده باشید و شاید برایتان جالب باشد بدانید که هر پیامبری، میراث خودش را بر جای گذاشته است. مثلاً حضرت سلیمان (ع)، انگشتری را بر جای گذاشت که با آن جنیان را در دوران حکومت خودش تسخیر کرد و حضرت ایوب (ع)، صبرش را و حضرت یعقوب (ع)، اشکش را. لابد می پرسید برای چه کسی؟ خوب معلوم است؛ میراث دار تمام انبیا و اوصیا، حضرت مهدی صاحب الزمان (ع) است.

آقای ما هم صاحب عصای حضرت موسی (ع) است و هم صاحب باقی میراث پیامبران الهی (علیهم السلام).

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز از خودشان میراثی بر جای گذاشتند. البته پیامبر اسلام، بسیاری از صفات و خصال را علاوه بر وسایل متعدد برای اوصیای پس از خود باقی گذاشتند ولی دو عدد از این وسایل، مخصوص حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) و مناسب ایشان است: یکی پرچم جنگهای رسول خدا (ص) و دیگری زره ایشان.

در این مطلب، درباره ی پرچم حضرت سخن می گوییم و در مطلب بعد به زره حضرت می پردازیم ان شاء الله.

پرچم پیروزی
حضرت رسول (ص)، پرچمی داشتند که حضرت جبرئیل امین (ع)، در جنگ بدر از طرف خداوند به ایشان دادند. به فرموده ی امام صادق (ع) جنس این پرچم از برگهای بهشتی است (1) و حضرت محمد باقر (ع) نیز فرمودند: «چوبش از عمود عرش خداوند» است. (2)

می دانید ویژگی این پرچم چیست؟ زمانی که گشوده می شود، دشمنان خدا را نابود می کند. حضرت رسول (ص)، این پرچم را در جنگ بدر گشودند و بعد از آن استفاده نکردند و این پرچم به امیرالمؤمنین علی (ع) رسید. حضرت علی (ع)، این پرچم را در جنگ جمل گشودند و به پیروزی رسیدند. زمانی که جنگ صفین از راه رسید، مردم از ایشان خواهش کردند پرچم را باز کنند ولی ایشان نپذیرفتند و به امام حسن (ع) فرمودند: «ای فرزند من! برای این قوم مدتی است که باید به آن برسند و به درستی این پرچمی است که پس از من جز قائم (ع) آن را نمی گشاید.» (3)

حالا با خودتان فکر کنید که حضرت مهدی (عج)، صاحب این پرچم هستند. زمانی که هنگامه ی ظهور برسد، آن را می گشایند. حضرت صادق (ع) فرمودند: «...هرگاه [قائم] برخاست، آن را باز می کند. در مشرق و در مغرب احدی نمی ماند مگر آنکه آن را ملاقات می کند  و ترس از پیش روی آن به مسافت یک ماه، از راست آن یک ماه و از چپ آن یک ماه سیر می کند.» (4)

همچنین از امام باقر (ع) روایت شده است: «پرچم رسول خدا (ص) را باز می کند و وقتی آن را باز می کند، ملائکه ی بدر بر او فرود می آیند.» (5)

چکیده ی مطلب این است که زمانی که پرچم گشوده می شود، ترس وجود دشمنان امام را می گیرد و فتح و پیروزی آغوشش را به روی شیعیان و امامشان می گشاید.

این پرچم، مدتهاست باز نشده است؛ حیف این پرچم نیست؟ پرچمی که گَردش را کسی جز آقای ما نمی تکاند؛ آخرین قهرمان میدان الهی: حضرت منصور! (6)

 

پی نوشت:
1. الغیبة نعمانی، ص 307؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 7، ص 355- 356
2. همان، ص 309؛ به نقل از همان کتاب، ص 356
3. همان، ص 307؛ به نقل از همان، ص 357
4. همان؛ به نقل از همان، ص 356
5. همان، ص 309؛ به نقل از همان.
6. منصور یعنی یاری شده.