درانتظارمنجی

درانتظارباران نیست آنکه بذری نکاشته

درانتظارمنجی

درانتظارباران نیست آنکه بذری نکاشته

به بهانه درگذشت آیت الله خوشوقت

سوابق سیاسی شاگرد اول علامه طباطبایی

امام خامنه ای (حفظه ا...): در طوفان‌ها خود را به آیت الله‌خوشوقت وصل کنید

ایشان حکمت و فلسفه را نیز در محضر مفسر کبیر قرآن، عالم ربانی علامه طباطبایی آموخت، از آنجا که زینت علم با عمل صالح است و اخلاق و تهذیب نفس زیور مردان پاک آن روزگار، ایشان نیز با مدد از توفیق الهی پای همت در مسیر خود سازی و سیر و سلوک نهاد. انفاس ملکوتی مرد فرزانه، معلم اخلاق مرحوم آیت الله علامه طباطبایی ایشان را بیش از دیگران همچون شهید علامه مرتضی مطهری با دقایق و رموز اخلاق و درجات عرفان آشنا ساخته و همین امر، ایشان را مورد توجه و محبت ویژه علامه قرار داد.

ادامه مطلب ...

پشت پرده شیعه کشی ها

 آنچه مایه تأسف مضاعف است سکوت قشر روشنفکر جوامع اهل تسنن در برابر با این جنایات و توطئه‌های آشکار است که گسترش شکاف در جوامع اسلامی را موجب می‌شود و خشنودی محافل صهیونیستی و امیدواری آنها برای تحقق اهداف شومشان را سبب می‌گردد. به نقل از جمهوری اسلامی، در تازه‌ترین حملات تروریستی پنجشنبه علیه شیعیان که در دو کشور پاکستان و عراق صورت گرفت 140 نفر از شیعیان شهید و صدها نفر دیگر مجروح شدند.
به گزارش موعود به نقل از شیعه نیوز این قبیل جنایات، تازگی ندارد و این مورد، آخرین آن نیز نخواهد بود. طی ماه‌های اخیر، دهها فقره عملیات تروریستی علیه شیعیان در کشورهای مختلف منطقه انجام شده که به کشته شدن شمار زیادی منجر گردیده است.

اکنون، تردیدی وجود ندارد که حملات علیه شیعیان و شیعه کشی یک اقدام سازمان یافته است که هدف از آن، ایجاد تفرقه و درگیری‌های قومی بین مسلمانان است و اگر دقیق‌تر به این مسئله توجه شود مشخص می‌گردد که عقبه این اقدامات جنایتکارانه و شوم به محافل بین‌المللی متخاصم با اسلام باز می‌گردد و سرنخ این تحرکات ضدانسانی در دستان صهیونیست هاست.

واقعیت این است که اتحاد و یکپارچگی جهان اسلام، قدرت بزرگی ایجاد می‌کند که در معادلات بین‌المللی نقش تعیین کننده دارد و همین مساله موجب وحشت و خشم محافل صهیونیستی می‌شود و طبیعی است که این محافل برای برهم زدن اتحاد بالقوه بین مسلمانان از هیچ اقدامی فروگذار نکنند. با توجه به این واقعیت، می‌توان به وضوح دریافت که جریان‌هایی تحت عناوین مختلف، از جمله و سازمانهای مجعولی چون "لشکر طیبه"، "لشکر جهنگوی"، "جنبش الاسلام"، القاعده و گروهک‌های مشابه آن، جملگی ساخته و پرداخته استعمارگران و صهیونیسم بین‌المللی می‌باشند.

این گروه‌ها با تکیه بر پشتیبانی‌های گسترده مالی و لجستیکی سالهاست در جوامع اسلامی به فعالیت و اقدامات جنایتکارانه خود ادامه می‌دهند و روز به روز بردامنه فعالیت آنان افزوده می‌شود.نکته قابل تامل، نوع برخورد رسانه‌های بین‌المللی تحت سیطره غربی‌ها و مجامع جهانی با اینگونه جنایات است که تردیدی در همدستی آنها با جنایتکاران باقی نمی‌گذارد. این رسانه‌ها با بی‌تفاوتی عمدی و آشکار از کنار این جنایات عبور می‌کنند. به عنوان نمونه، قتل عام حدود یکصد شیعه در حمله تروریستی کویته پاکستان در پنجشنبه گذشته، نه تنها اعتراض این رسانه‌ها و مجامع مدعی بین‌المللی را برنیانگیخت، بلکه آنها، با بیشرمی تمام، حتی از انعکاس کامل گزارش مربوط به این جنایات خودداری کرده و با این رفتار به تروریستها برای ادامه جنایاتشان چراغ سبز نشان دادند درحالی که این مجامع برای موارد کم اهمیت‌تر، اشک تمساح می‌ریزند و فریاد نقض حقوق بشر و هشدار وقوع جنایات جنگی را سر می‌دهند.

در این میان، نحوه برخورد مزورانه اکثر دولت‌های حاکم بر کشورهای اسلامی در منطقه نیز مایه تأسف است. این دولت‌ها و محافل وابسته به آنها، بطور تلویحی از این جنایات حمایت می‌کنند و در بهترین حالت در قبال آن به سکوت پناه می‌برند، غافل از اینکه تبعات این نگاه فرقه گرایانه قطعاً به سراغ خود آنها نیز خواهد رفت. وقوع قیام ضد استبدادی و ضداستکباری در منطقه و در میان جوامع اسلامی حادثه بسیار مهمی است که می‌تواند مسیر تاریخی تحولات منطقه را تحت تأثیر قرار دهد. این تحولات، قطعاً به نفع صهیونیست‌ها و حامیان بین‌المللی آنها نیست و تلاش برای ایجاد شکاف، دودستگی و درگیری در جوامع اسلامی، حربه‌ای است که می‌تواند در خدمت صهیونیست‌ها باشد و آنها را در ناکام ساختن ملت‌های مسلمان از رسیدن به اهداف قیام‌ها کمک نماید.سکوت غیرقابل توجیه برخی از مسلمانان منطقه در قبال حوادث بحرین که در آن اکثریت شیعه درصدد دست یافتن به حقوق اساسی و مسلم خود می‌باشند را نیز باید در چارچوب همین توطئه قرار داد.

مولای ما همچون «زمین فراخ» است

زمین خانه ی ماست؛ جایی که می شناسیمش و هر چند گاه و بیگاه، از آفتاب تند و سردی استخوان شکنش، اعتراض می کنیم، امّا اگر طمع نمی ورزیدیم و به دنبال یخ و نفت دیگر سیارات نبودیم، هرگز به فکر زندگی کردن در سیارات دیگر نمی افتادیم. حقیقت این است که ما در زمینی که خداوند به ما بخشیده است، همه چیز داریم: لطافت گل سرخ، زیبایی دریا، عظمت کوهستان، سخاوت جنگل، آرامش صحرا.

 

 

امام رئوف، امام رضا (علیه السلام)، در روایتی زیبا و خواندنی درباره ی امام، چنین فرمودند: «...امام‏ ابرى باران ‏زا و بارانى پیوسته   و یک ریز و آسمان سایه ‏گستر و زمینى فراخ و چشمه ‏اى جوشان و برکه و گلستان است.» (1)

زمین، در بیان امام صادق (ع)، سرچشمه ی ثروت و قدرت برای انسانهاست. (2) یعنی نه تنها زمین، روزی بخش ماست، بلکه طلا و سنگها و جواهرات گرانقیمت در دل آن قرار دارد و انسانها باید با تلاش و همت بسیار، به آن دست یابند. (3) اگر در نگاه تشابه امامان (علیهم السلام) به زمین، به این معنا نگاه کنیم، روزی بخشی زمین را جور دیگری می بینیم. نکته ی ظریف در این تشبیه این است که هر چند انسانها می توانند، به جواهرات زمین دست بیابند (با تلاش بسیار)، امّا هرگز نمی توانند مانند امامان، سرچشمه ی آن باشند.

در روایت دیگری از امام حسن عسکری (ع)، زمین، بستری متعادل برای رشد انسانها معرفی شده است که در آن آرامش می یابند. ایشان می فرمایند: «...[خداوند] زمین را مناسب طبع شما و سازگار جسم شما قرار داد، نه داغ و سوزان که شما را بسوزاند، و نه سرد و یخ تا شما را منجمد کند...» (4)

 آری؛ زمین، مطمئن ترین خانه ی ماست و مولای ما، همان زمین عادل امنیت بخشی است که در دل خود، گنج های نهان بسیار دارد.
 
نکته ی آخر: درست همان وقتی که چشمه های زلال زمین، سیرابمان نکرد، سراغ آب را از سیارات دیگر گرفتیم؛ این است انسان گرفتار آخرالزمان...
 
پی نوشت:
1. ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول، ترجمه حسن زاده ؛ ص799؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث 3/5، تولید موسسه نور
2. الحیاة / ترجمه احمد آرام ؛ ج‏5 ؛ ص413؛ با استفاده از همان.
3. همان.
4. الإحتجاج / ترجمه جعفرى ؛ ج‏2 ؛ ص547؛ با استفاده از همان.

نسبت بین عقل زنان و مردان

منظور حضرت علی(ع) از این که در نهج البلاغه می فرمایند، مردان، هم از نظر عقلی و هم از نظر احساسی بالاتر از زنان هستند، چیست؟


پاسخ اجمالی

حضرت علی(ع)، چنین چیزی را نگفته است که مردان هم از نظر عقل و هم از نظر احساس از زنان بالاتر و برترند.

آنچه از امام علی(ع)، درباره نقصان عقل زنان، در نهج البلاغه آمده است، بر فرض صحت انتساب به آن حضرت، در ارتباط با یک حادثه­ی خاص (جنگ جمل) است و یک حکم کلی در مورد تمام زنان نیست. چنانکه در بعضی از موارد گروهی از مردان نیز مورد نکوهش قرار گرفته اند. وجود زنانی که از نوابغ روزگار خود و یا عاقل تر از مردان عصر خود بوده اند، مانند حضرت خدیجه کبری (س)، حضرت فاطمه (س) و ...، می تواند شاهد خوبی برای مدعای ما باشند.

البته احتمالات دیگری هم در باره ی این جمله حضرت داده شده است مثلا؛ منظور حضرت علی (ع) در این جا، عقل حسابگر یا عقل اجتماعی است، نه عقل ارزشی که موجب تقرب به خدا و کسب مقامات معنوی می شود، و در این عقل هیچ تفاوتی بین مردان و زنان نیست. و یا حضرت خواسته است بفرماید از نظر ویژگیهای روانی، احساسات زن بر عقل او غلبه دارد که اگر این نبود زن نمی توانست به وظایف مادری خود عمل کند و از این جهت مرد در نقطه ی مقابل زن است یعنی عقل مرد بر احساس او غلبه دارد و این تفاوتها در نظام خلقت بر طبق حکمت الهی است و وجود این تفاوتها هم ضروری است، پس حضرت نخواسته است در مقام ارزش گذاری یکی را بر دیگری ترجیح دهد بلکه در صدد گزارش از یک واقعیت تکوینی است.

ادامه مطلب ...

زنان نیکو:نجمه...(به بهانه شماشما یا ثامن الحجج (ع)...)

نجمه ، مادر بزرگوار امام رضا(ع ) و از زنان مومنه ، پارسا، نجیب و پاکیزه بود.
حمیده ، همسر امام صادق (ع )، او را که کنیزى از اهالى مغرب بود، خرید و به منزل برد.
نجمه در خانه امام صادق (ع )، حمیده خاتون را بسیار احترام مى کرد و به خاطر جلال و عظمت او، هیچ گاه نزدش نمى نشست !.
روزى حمیده در عالم رویا، رسول گرامى اسلام (ص )را دید که به او فرمودند:اى حمیده !.
نـجـمـه را به ازدواج فرزند خودموسى درآور زیرا از او فرزندى به دنیا خواهد آمد که بهترین فرد روى زمین باشد.
پس از این پیام ، حمیده به فرزندش امام کاظم (ع ) فرمود: پسرم !.
نـجـمـه بانویى است که من هرگز بهتر از او را ندیده ام ، زیرا در زیرکى و محاسن اخلاق ، مانندى ندارد.
من او را به تو مى بخشم ، تو نیز در حق او نیکى کن .
ثـمـره ازدواج امـام مـوسـى بـن جعفر(ع ) و نجمه ، نورى شد که در شکم مادر به تسبیح و تهلیل مـشـغـول بـود و مـادر از آن ، احـسـاس سنگینى نمى کرد وچون به دنیا آمد، دست ها را بر زمین گذاشت ، سر را به سوى آسمان بلندکرد و لب هاى مبارکش را به حرکت درآورد: گویا با خدایش رازو نیازمى کرد.
پس از تولد امام هشتم (ع )، این بانوى مکرمه با تربیت گوهرى تابناک ، ارزشى فراتر یافت .
مـادر بـر آن بـود تـا تربیت و پرورش فرزندش ، وى را از عبادات و مناجاتش باز ندارد، از این رو به بستگانش گفت :دایه اى پیدا کنید تا مرا در امر شیردادن کمک کند.
از وى پرسیدند:مگر شیر تو کم شده است ؟.
نـجمه گفت :خیر، ولى نوافل و ذکرهایى که قبل از تولد حضرت رضا(ع ) داشته ام و به آنها عادت کرده بودم ، به خاطر شیردادن کم شده است ، ازاین رو مى خواهم کسى من را در امر شیردادن یارى کند تا بتوانم دوباره آن عبادات ومناجاتم را شروع کنم !.