هشدار مفتی اهل سنت عراق درباره دستهای پنهان

مفتی اهل سنت عراق گفت: دست های پنهان در صدد ضربه زدن به استقلال عراق است به همین دلیل تمام مردم عراق باید مسئولیت های خود را به عهده گرفته و وحدت داشته باشند و علما نیز باید تمام تلاش خود را برای گسترش امنیت به کار گیرند.

به گزارش ابنا «شیخ مهدی الصمیدعی» مفتی اهل سنت عراق اظهار داشت: اشغال عراق توسط آمریکا باعث شکل گیری گروههای تروریستی شد که عاملان انفجارها هستند و آنها برای ضربه زدن به استقلال کشور از طریق عملیات تروریستی می کوشند.
الصمیدعی اظهار داشت: مردم عراق باید موضعی واحد اتخاذ نموده و به صورت عملی همه تلاش خود را برای گسترش امنیت به کار گیرند.
وی ادامه داد: عراق از زمان اشغال در سال 2003 به مکانی برای گروه های تروریستی تبدیل شد که مرتکب کشتارهایی می شوند که در تاریخ ملت عراق بی سابقه است، جنایاتی که زیر نظر نیروهای آمریکایی انجام شده و هدفش ریختن خون مسلمانان است.    
الصمیدعی با اشاره به این که تروریست ها تمام ملت عراق را هدف قرار داده اند، خواستار حمایت از جان، مال و کودکان عراقی شد.
مفتی اهل سنت عراق درباره اتهام "نوری مالکی" نخست وزیر عراق، به طرفهای منطقه ای در خصوص انفجارهای بغداد گفت: برخی طرف های منطقه ای نسبت به ما خصومت دارند و می خواهند میان اقشار جامعه دشمنی ایجاد کنند.
وی گفت: دست های پنهان در صدد ضربه زدن به استقلال عراق است به همین دلیل تمام مردم عراق باید مسئولیت های خود را به عهده گرفته و وحدت داشته باشند و علما نیز باید تمام تلاش خود را برای گسترش امنیت به کار گیرند.

آب را روی شیعیان می بندیم تا بمیرند !

به نقل از شیعه آنلاین، با دخالت پشت پرده اما آشکار دستگاه های امنیتی و اطلاعاتی کشورهای عربستان سعودی و قطر در مسائل داخلی عراق، روز به روز بر دامنه اعتراضات مردمی اهل سنت مناطق غربی این کشور علیه کابینه «نوری مالکی» نخست وزیر عراق افزایش می یابد. همزمان با گسترده تر شدن دامنه اعتراضات، فشارها و جوسازی های رسانه ای علیه کابینه مالکی و شیعیان عراق نیز افزایش می یابد.

جدید ترین کیلیپی که در فضای مجازی و سایت های خبری منتشر شده، مربوط به اظهارات یک فعال معترض عراقی در یکی از برنامه های شبکه ضد شیعی “وصال” است. این فعال معارض که “طه الدلیمی” نامیده می شود، در این برنامه می گوید: ما هواداران “انقلاب سنی عراق” هستیم. ما می خواهیم آب را روی رافضی ها (پیروان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام) ببندیم تا از تشنگی بمیرند! گفتنی است مخالفان کابینه «نوری مالکی» در تظاهرات های خود عکس های “رجب طیب اردوغان” نخست وزیر ترکیه، “صدام حسین” دیکتاتور سابق عراق و “ارتش آزاد سوریه” را در دست می گیرند.

ناگفته نماند، این مخالفان تاکنون بارها و بارها پرچم های حسینی را به نشانه اعتراض به شیعیان در تظاهرات های خود پاره کرده اند.

توقیع حضرت بقیه الله برای جمعی از شیعیان

میان جمعی از شیعیان درمورد نقش ائمه دربارۀ خلقت موجودات اختلافی پدید آمد که خلاصه ماجرا بدین شرح است:

برخی از آنان می گفتند ائمه خلق می کنند و روزی می دهند. عدۀ دیگری معتقد بودند که غیر از ذات باری تعالی، محال است کس دیگری بتواند موجودی را خلق کند. گروه دیگری را عقیده این بود که خداوند متعال به ائمه قدرت می دهد تا خلق کنند و روزی بدهند. دامنه اختلاف بالا گرفت و بالاخره پیشنهاد شد که به جناب محمد عثمان نایب خاص حضرت بقیه الله مراجعه کنند و توسط ایشان عریضه ای به پیشگاه مقدس امام زمان عجلّ الله تعالی الفرج الشریف تقدیم دارند پاسخ رسید که:

«خداوند متعال آفریننده تمامی مخلوقات و روزی دهنده همه آنهاست او جسم نیست و مثل و مانند ندارد و شنوا و داناست. اما ائمه معصومین علیهم السّلام سوال و درخواست می کنند و خداوند موجودات را خلق می کند و از ذات مقدس او تقاضا می کنند و او به خاطر احترام و مقامات عالیه آنان اجابت فرموده، روزی می دهد»


منبع: الغیبة، شیخ طوسی، ص178؛ به نقل از تحفه امام مهدی(ع)، محمد خادمی شیرازی، انتشارات موعود عصر(عج)

سفر در عصر طلایی ظهور

شاید اصطلاح «دل به جاده زدن» را شنیده باشید. اصطلاحی که به معنای «مسافرت کردن» است. این روزها، دل به جاده زدن، با خطرات بسیاری همراه است. ممکن است برخی به علت آنکه از پس هزینه های سفر برنمی آیند یا امنیت جاده ها ناکافی است، یا حتی از ترس آنکه در غیابشان، دزد خانه و کاشانه شان را ویران کند، قید سفر را رفتن را می زنند. در صورتی که سفر، می تواند آثار و برکات بسیاری برای فرد و جامعه داشته باشد.

امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می فرمایند: «مسافرت کنید که در آن پنج فایده است: اندوه زدایی، درآمد زایی، دانش افزایی، ادب آموزی و همراهی با شرافتمند.» (1)
برخلاف این روزها که بسیاری از مردم، بخاطر خطر دل به جاده زدن، مسافرت را ترک می کنند، در زمان ظهور به علت آنکه ترسی از بابت ثروت، امنیت جاده ها و شهرها وجود ندارد، مردم می توانند از فواید سفر بهره ببرند.

در ادامه در سه بخش «وضعیت معیشت مردم»، «امنیت در همه جا» و «آبادانی شهرها»، به بخش کوچکی از دل انگیزی عصر ظهور اشاره می کنیم.

وضعیت معیشت مردم
در عصر ظهور، کسی نگرانی مادی نخواهد داشت. از آنجایی که عدالت اقتصادی در عصر ظهور بطور کامل محقق می شود، هیچ تفاوت طبقاتی فاحشی میان مردم دیده نمی شود و هر کس، بهره ای به اندازه ی تلاشش خواهد برد.

وضع مالی مردم در عصر ظهور چنان پر رونق است که در روایتی از رسول مهربان اسلام (صلی الله علیه و آله)،  چنین آمده است: «قیامت برپا نمی شود.. مگر آن که ثروت در میان شما افزون گردد تا آنجا که صاحب ثروت به دنبال کسی می گردد که صدقه اش را بپذیرد و وقتی آن را به شخصی می دهد، او می گوید» نیازی به آن ندارم.» (2)
همچنین، در روایتی از ایشان آمده است: «کسی نزد او (حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه)) می آید و می گوید: «ای مهدی! به من [مالی] بده...پس او تا آنجا که بتواند حمل کند، در لباسش پول می ریزد.» (3)

امنیت در همه جا
این همه قفل و دزدگیر و زنجیر و تمهیدات امنیتی بکار رفته در خانه و دیگر اموال مردم، نشان می دهد که مردم آخرالزمان، بهره ی چندانی از امنیت ندارند. غیر از آنکه دزدها در میان شهرها، پرسه می زنند، در جاده نیز، امکان غارتگری وجود دارد؛ علاوه بر غارتگری، خطر و ترس از جان نیز در جاده موج می زند. لابد آمار تلفات جاده ای را در اخبار دیده اید! بگذریم.

در دوران ظهور، کسی نیست که نگران قفل خانه اش و یا دزدیده شدن وسایلش باشد. همچنین، آنقدر امنیت در تمامی نقاط زمین موج می زند، که کسی حتی از حیوانات درنده نیز نمی ترسد.

در روایات معصومین آمده است: «هرگاه حضرت قائم (ع) قیام کند، به عدالت حکم می کند  و در زمان او ستمگری برچیده می شود، به وسیله ی آن حضرت، امنیت در راه ها برقرار می گردد و زمین برکاتش را بر می آرود و هر حقی به حقدار می رسد.» (4)

همچنین در تأویل آیه ی «در این راه ها، شب و روز را با امنیت سپری کنید.» (5)، آمده است: «با قائم ما اهل بیت [محقق می شود].» (6)

یکی از زیباترین و گویاترین احادیثی که در این باره آمده است، از امیرالمؤمنین علی (ع) است که می فرمایند: «...کینه و لجاجت از دلهای بندگان رخت می بندد و جانوران وحشی و اهلی صلح و سازش کنند تا آنجا که یک زن از عراق تا شام پیاده می رود و جز بر روی گیاهان پا نمی نهد در حالی که زینتش همراه اوست؛ هیچ حیوان وحشی به او حمله نمی کند و او نیز از آن نمی ترسد.» (7)

آبادانی شهرها
یکی از زیبایی های دوران ظهور، آن است که هیچ خرابی و یا ویرانی در زمین باقی نمی ماند. بنابراین مردم خوشبخت عصر طلایی ظهور، هرگز به فکر این نمی افتند که کدام مقصد را برای سفر انتخاب کنند؛ چرا که همه جا آباد است.
«قلمرو مهدی (عج) به شرق و غرب عالم خواهد رسید. گنج ها برای او آشکار خواهد شد و هیچ نقطه ی ویرانی، در زمین باقی نمی ماند جز آنکه آباد می گردد.» (8)


براستی در روزهای طلایی ظهور، دل به جاده های سرسبز و خرم سپردن برای رسیدن به مقصدی امن و آباد، چه آسان است...


پی نوشت:
1. مستدرک الوسایل، ج 8، ص 115؛ به نقل از جوادی آملی، عبدالله، مفاتیح الحیات، ص 179
2. بخاری، الصحیح، ج 9، ص 74؛ به نقل از صدر، محمد، تاریخ پس از ظهور، موسسه ی موعود، 1387، ص 464
3. ینابیع الموده، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم، ص 517؛ به نقل از همان، ص 466
4. بحارالانوار، ج 52، ص 338؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج 1، ص 91
5. سوره ی سبا، آیه ی 18
6. المحجه، ص 175؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، همان.
7. بحارالانوار، ج 13، ص 182؛ به نقل از صدر، محمد، همان، ص 470
8. قندوزی، همان، ص 341؛ به نقل از همان، ص 467

حکمت های سفر در قرآن

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که در اوج خستگی از روزگار و یا بعد از چند روز کار سنگین، دوستی به شما زنگ بزند و پیشنهاد سفری زیارتی و یا سیاحتی که همه ی مقدماتش هم حاضر است را بدهد؟ به نظر سفر لذت بخشی خواهد بود.

و یا مثلاً وقتی به دامان طبیعت می روید و خودتان را روی زمین بکر و دست نخورده ی دشتی رها می کنید و وقتی بوی چمن در مشامتان غوغا می کند، بعد از چنین تجربه ای، چه حسی خواهید داشت؟

وقتی تمام سفرهای خوبمان را در ذهن مرور می کنیم و به درون و فطرتمان مراجعه می کنیم، به خوبی درمی یابیم که اساساً پروردگار عالم، سرنوشت انسان را به گونه ای رقم زده است که در دامان طبیعت رشد کند و به طور کلی به آن نیازمند باشد.

بیش از 750 آیه در قرآن کریم به پدیده های طبیعی اشاره داشته و بیش از ده درصد آیات این کتاب به موضوع طبیعت اختصاص یافته است . به این ترتیب قرآن از زوایای گوناگون به طبیعت نگریسته، به برخی از پدیده های طبیعی سوگند یاد کرده، مظاهر طبیعی را آیات الهی شمرده و از این راه انسان را به شناسایی طبیعت و تدبر در آن فراخوانده است.(1)

سفارش قرآن به سیر در زمین و سفر به نواحی مختلف حکمت های زیادی مانند مطالعه ی زندگی گذشتگان و عبرت گرفتن از آنان، کسب درآمد، معرفت و شناخت مواهب طبیعی و نعمتها و ... را به همراه دارد.

اما در کل آیاتی که در قرآن در ارتباط با سفر و سیر در زمین آمده را می توان به چند دسته تقسیم کرد:

1.     آیاتی که ترک سیاحت را سرزنش می کند
خطاب همه یا بیشتر اینگونه آیات کافران و ستیزه گران با حق است. مانند:

« اولم یسیروا فی الارض فینظروا کیف کان عاقبه الذین من قبلهم و کانوا اشد منهم قوه »؛ آیا در زمین گردش نمی کنند تا بنگرند به چگونگی سرانجام کسانی که پیش از ایشان زندگی می کردند واز ایشان نیرومندتر بودند (آیه ۴۵ فاطر) و یا آیات ۱۰۹ سوره یوسف ،  ۹روم، ۲۱ و ۸۲ غافر و  ۱۰ محمد  نیز به این مضمون اشاره شده است. 
و هم چنین آیه « افلم یسیروا فی الارض فتکون لهم قلوب یعقلون بها » (آیه ۴۶ حج ) که سیر و سیاحت را سبب تعقل و اندیشه و بالا رفتن سطح آگاهی و بینش انسان دانسته یعنی همان عنصری که بی تردید سنگ بنا و شالوده رشد و توسعه ی زندگی انسان در ابعاد گوناگون است زیرا روشن است که یک جامعه بسته و بی خبر از دیگر ملت ها در هیچ زمینه ای رشد خوبی نخواهد داشت و از تجربه ها و دست آوردهای علمی و فکری و اجتماعی دیگران محروم است.

2.     آیاتی که به این کار فرمان می دهند
«قد خلت من قبلکم سنن فسیروا فی الارض فانظروا کیف کان عاقبه المکذبین » (آیه ۱۷۳ آل عمران). ممکن است با عنایت به عبارت «فانظروا کیف کان عاقبه المکذبین» در ذیل آیه گفته شود این فرمان تنها متوجه کافران و تکذیب کنندگان حق است و از آن مطلوب بودن جهانگردی برای همه مردم حتی مسلمانان و اهل ایمان استفاده نمی شود ولی با نگاه دوباره به تعبیرهای آیه ونیز آیه ی بعد روشن می شود خطاب در این آیه نسبت به همه مردم که در زمان وحی می توانستند مخاطب این آیه باشند گسترش دارد. آیه ی بعد می گوید : « هذا بیان للناس و هدی و موعظه للمتقین ».

هم چنین در آیه ی دیگری می خوانیم: «قل سیروا فی الارض فانظروا کیف کان عاقبه المجرمین»( آیه ۶۹ نحل )
در اینگونه آیات هدف از سیر و مسافرت را پند و عبرت گیری از گذشتگان اعلام کرده ولی در برخی آیات به هدفی فراتر از این برمی خوریم و آن اندیشه و مطالعه در عالم خلقت و آگاهی یافتن از چگونگی آفرینش و شگفتی های آن است، مانند آیه ۲۰ سوره عنکبوت که می فرماید : «قل سیروافی الارض فانظروا کیف بذا الخلق».

3.     آیاتی که به سیاحت و جهانگردی شماری از انسانهای برگزیده و الهی اشاره می کند
مانند آیات ۸۲ تا ۹۸ سوره کهف که به سیر و سیاحت ذوالقرنین می پردازد. داستان این شخصیت الهی که باید او را «قهرمان جهانگردی » نامید با آیه « ویسالونک عن ذی القرنین قل سائلو علیکم منه ذکرا » آغاز می شود.

4.      عبرت گیری از ملت های گذشته
در آیه ۴۲ سوره روم رسول خدا مامور می شود که به مردم دستور دهد تا در زمین گردش کنند و فرجام گذشتگان را ببینند که چگونه خانه هایشان ویران و آثارشان نابود گشته و نسلشان از میان رفته و دچار انواع گرفتاری ها و بلاها شده اند. این بدان سبب است که بیشترشان مشرک بوده اند. خداوند جزای برخی کرده هایشان را به ایشان چشانید تا شاید عبرت گیرند و در نتیجه به دامن توحید برگردند.

5.     آشنایی با زندگی پیشینیان
در آیه ۱۳۷ آل عمران آمده است که خداوند سنت هایی داشته که این سنت ها هرگز ویژه گروهی خاص نبوده است و به صورت سلسله قانون های الهی در باره همگان و آیندگان اجرا می شود. در این سنت ها پیروزی ها و پیشرفت های افراد با ایمان و مجاهد و یکتاپرست و شکست و نابودی های ملت های بی ایمان و گناهکار نیز پیش بینی شده که در تاریخ آمده است . خداوند با فراخوانی مردم به سیاحت و تشویق به اندیشیدن و تدبر در کردار اخبار و آثار پشتیبان بیش از پیش آنان را با عوامل شکست یا پیروزی و ناکامی و کامیابی جامعه های پیشین آشنا می کند.

6.     شناخت آفریدگار
در آیه ۲۰ سوره ی عنکبوت خداوند حجت را بر مشرکان تمام می کند و آنان را با گردش در زمین راهنمایی می فرماید تا بفهمند که آفرینش پدیده ها با اختلاف هایی که در طبیعت ها و رنگ ها و شکل هایشان است چگونه بوده و خداوند چگونه بدون الگو و نقشه پیشین آنان را با قدرت آفریده است.


پی نوشت:
1.     سیمای طبیعت در قرآن دکتر محمدحسین رستمی ص ۱۷ موسسه بوستان کتاب چاپ اول ۱۳۸۵
2.     سایت آفتاب، مقاله سفر در قرآن، سید علیرضا صفوی