درانتظارمنجی

درانتظارباران نیست آنکه بذری نکاشته

درانتظارمنجی

درانتظارباران نیست آنکه بذری نکاشته

یاران پر قدرت

در طول تاریخ، جمعیت و نیروی انسانی از عناصر مهم در قدرت سیاسی و اجتماعی به شمار می رفتند. شاید به همین خاطر است که در مدل جدید جنگ، برای ضعیف کردن یک کشور، افکار، عقاید و سلامت مردم را نشانه می گیرند. چرا که بر عاقلان پنهان نیست که نیروی انسانی معتاد و نادان و خواب و پریشان و تحت فشار به کار هیچ کجا نمی آید! نمونه اش در تاریخ، مسلمانان اندلس   اند که با ضعف اخلاقی و اعتقادی، حکومت اسلامی خود را از دست دادند.
برخلاف مردمان عصر حاضر، در زمان حکومت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه)، نیروی انسانی از قدرت ویژه ای برخوردار است؛ در حدی که می توان مردمان عصر ظهور را مردمان شکست ناپذیر خواند. تا جایی که «یاران پر قدرت» از ویژگیهای ممتاز امام عصر (عج) است.

نیروی ما فوق تصور آنها را می توان در چند بخش بررسی کرد:

الف) مافوق حس
از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است که: «به درستی که مؤمن در زمان قائم (عج) در مشرق است، هرآینه برادر خود را که در مغرب است می بیند و هم چنین آن که در مغرب است برادر خود را که در مشرق است می بیند.» (1)

همچنین از آن حضرت روایت شده است: «به درستی هر گاه قائم ما خروج کرد، خداوند گوشها و چشمهای شیعیان ما را وقت می دهد تا اینکه میان آنها و قائم به قدر چهار فرسخ فاصله است با این حال با آنها سخن می گوید، ایشان می شنوند و به سوی آن حضرت نظر می اندازند.» (2)

ب) طول عمر
در روایات آمده است که طول عمر اصحاب  و یاران امام زمان (عج) به قدری است که در زمان زندگی شان، هزار فرزند از نسلشان را می بینند.

امیرالمؤمنین علی (ع)، می فرمایند: «قسم به آن که دانه را شکافته و جان را آفریده! حتماً در آن زمان، ملوک وار و آسوده در ناز و نعمت زندگی می کنند؛ مردی از ایشان از دنیا نمی رود تا اینکه هزار پسر از نسل او متولد می شود...» (3)

ج) نیروی چهل مرد

حضرت لوط (ع)، در گیر و دار هدایت قوم خود، به یاران خود می فرمود: «اى کاش براى مقابله با شما نیرویى داشتم یا به تکیه ‏گاهى محکم و استوار پناه مى‏بردم.» (4). امام صادق (ع) فرمودند که منظور حضرت لوط (ع) از این نیرو، اشاره به نیروی یاران حضرت مهدی (عج) بوده است. سپس فرمودند: «به درستی که به یک مرد ایشان، قوت چهل مرد داده می شود.» (5)

حضرت علی (ع) نیز فرمودند: «آن جناب، دست خود را بر سر بندگان می گذارد، پس مومنی نمی ماند مگر آنکه دلش از پاره ی آهن سخت تر شود و خداوند نیروی چهل مرد را به او بدهد.» (6)

که حدیث آخر نشان می دهد که نیروی ایمان یاران حضرت همانند نیروی بدنی شان، ممتاز و منحصر به فرد است و همه ی اینها به برکت ظهور آقای ماست.
 
به خاطر همین است که دولت آقای ما، ماندنی است: رهبری که قدرت الهی اش نظیر ندارد و شیعیانی که در طرفداری از او، بی مانند هستند! دولتی را می شناسید که با چنین مملکتی، رقابت کند؟!

پی نوشت:
1. بحارالانوار، ج 53، ص 391؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 7، ص 351
2. الکافی، ج 8، ص 241؛ به نقل از همان.
3. تفسیر العیاشی، ج 2، ص 282؛ به نقل از همان، ص 352
4. سوره ی هود، آیه ی 80
5. کمال الدین و اتمام النعمه، ص 673؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، همان، ص 353
6. الخصال، صص 540- 541؛ به نقل از همان، ص 354

 نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 7، ص 351- 354

روشنتر از خورشید

شاید بدانید که خورشید منظومه ی شمسی، به نسبت بسیاری از ستارگان دیگر، کم فروغ است. برای یک لحظه فکر کنید این روشنایی زرد رنگ خیره کننده در برابر نوری درخشانتر از خودش اصلاً به چشم نیاید! البته این نور دوم، نور ستاره ی دیگری نیست! نور یک انسان است. کسی که او را با این نام می شناسیم: «یابن انجم الزاهره» (1)

اگر نمی توانید تصور کنید؛ خیلی به خودتان فشار نیاورید. این اتفاق در طول زندگی بشر بی سابقه است. امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «هرگاه قائم (عجل الله تعالی فرجه)، ما برخاست، زمین به نور ربّ زمین روشن می شود؛ مردم از روشنایی آفتاب بی نیاز می شوند و تاریکی از بین می رود.» (2)

البته منظور از این روشنایی، نور معنوی نیست؛ قرینه اش هم حدیثی است از امام صادق (ع) در تفسیر آیه ی «و أشرَقَتِ الارضُ بِنورِ ربِّها» (3) (و زمین به نور پروردگارش روشن می شود.). ایشان فرمودند: «پروردگار زمین، امام زمین است» از ایشان پرسیدند: پس هرگاه ظهور کند، چه می شود؟ امام پاسخ دادند: «مردم از روشنایی خورشید و ماه بی نیاز می شوند و به نور امام بسنده می کنند.» (4)

آقای ما سرچشمه ی نور اند. می دانید از کجا معلوم می شود؟ جایی که امام رضا (ع) درباره ی ایشان فرمودند: «آن حضرت سایه ندارد» (5)

امروز آن روشنایی کجاست؟ معلوم است دیگر؛ بهره بردن از نور امام، در زمان غیبت، «مانند بهره بردن از خورشید پشت ابر» (6) است.

 

پی نوشت:
1. در فرازی از دعای ندبه، امام عصر ارواحنا له الفداء را به این نام می خوانیم. معنای این عبارت چنین است:  ای فرزند ستارگان درخشان.
2. الارشاد، ج 2، ص 381؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 7، ص 354
3. سوره ی غافر، آیه ی 69
4. تفسیر القمی، ج 2، ص 253؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، همان منبع.
5. کمال الدین و اتمام النعمه، ص 372؛ به نقل از همان، ص 355
6. شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ج1، ص 207؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج 1، ص 141

آشکار شدن جواهرات

در سرزمینهایی مثل افریقا که الماس زیاد پیدا می شود، استعمارگران و غارتگران، مردم را برای پیدا کردن تکه ی کوچکی از الماس، وادار به ساعتها غربال کردن لجن رودخانه ها می کردند. ایستادن طولانی در آب و خم بودن کمر به صورت دائمی، مشکلات و بیماری های بسیاری برای مردم بی نوا ایجاد می کرد و در نهایت وقتی یک نخود یا کوچکتر از آن، الماسی بین گل و لای ها می درخشید، باید تقدیم به گردن کلفتهای اسلحه به دست می شد.
این نمونه، یکی از صدها نمونه ی سختی کشیدن انسانها برای دست یافتن به معادن است. احتمالاً صدقه سری رسانه هایمان، در فیلمهای غربی هم زیاد دیده اید که پیدا کردن یک نقشه ی گنج و چرخیدن دور دنیا برای یافتن یک صندوق طلا و جواهر، مهمترین کار فقیرها، دزدها، کنجکاوها و ماجراجوهاست.

راستش، اگر فرض را بگذاریم بر اینکه بعد از قیام حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه)، همچنان سینما و سریال به راه است، بعید به نظر می رسد که کسی زحمت ساختن چنین فیلمهایی را به خودش بدهد. احتمالاً اگر کسی بخواهد فیلمی بسازد، دوربینش را بر می دارد و از روی زمین فیلم می گیرد! آخر آن روزها، زمین به یمن قدم امام و یاوران مؤمنش، جواهرات خود را بیرون می ریزد و در اختیار آنها قرار می دهد.

امام باقر (علیه السلام)، فرمودند: «امّا مهدی، کسی است که زمین را پر از عدل می کند؛ چنان که از جور پر شده باشد. درندگان و بهایم مأمون (1)می شوند و زمین پاره های جگر خود را می اندازد.»

پرسیدند: پاره های جگر زمین چیست؟ فرمود: «مانند ستون؛ از طلا و نقره» (2)

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نیز فرمودند: «... زمین گنجهای خود را بیرون می اندازد.» (3)

در سراسر تاریخ، هرگز چنین اتفاقی نیفتاده است. به همین خاطر، این، از ویژگیهای مختص به حضرت صاحب الامر (ارواحنا له الفداء) است.

امیرالمؤمنین علی(ع)، به نقل از رسول خدا (ص) فرمودند: «خداوند گنجهای زمین و همه ی معدنهای آن را برای او ظاهر می کند.» (4)

نمی دانم چرا به دلایلی فکر می کنم، این گنجهای ریز و درشت، آن روزها آنقدرها هم به چشم نمی آید. فکرش را بکنید: وقتی آقای مهربان ما، با شانه های متواضع و قدمهای آهسته، به آرامی از کنار این جواهرات قدم برمی دارند، کدامشان بیشتر می درخشد...؟ انگار زمین وقت خوبی را برای تقدیم جواهراتش انتخاب کرده است؛ موقعی که خداوند، پرده از گنج خود برمی دارد!

 

پی نوشت:
1. مأمون یعنی ضمانت می شود که موجودات از آنها در امان هستند.
2. عقد الدرر فی اخبار المنتظر، ص 137؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 7، ص 344
3. همان، ص 149؛ به نقل از همان.
4. کمال الدین و اتمام النعمه، ص 394؛ به نقل از همان، ص 345

شباهت حضرت مهدی علیه السلام و حضرت یعقوب (ع)

خداوند پس از مدتی طولانی پراکندگی حضرت یعقوب علیه السلام را جمع فرمود و فراهم آورد. همچنین پس از مدتی طولانی تر پراکندگی و پریشانی حضرت مهدی (ع) را نیز جمع خواهد ساخت.
حضرت یعقوب (ع) آنقدر برای حضرت یوسف گریست که چشمهایش از اندوه سفید شد در حالی که خشم خود را فرو می برد.1 حضرت قائم (ع) نیز برای جدش امام حسین (ع) گریسته و می گرید چنانچه در زیارت ناحیه مقدسه می فرماید: «به جای اشک بر تو خون می گریم.2»
حضرت یعقوب (ع) منتظر فرج بود و می فرمود: «از رحمت خداوند نا امید نشوید که همانا کسی جز گروه کافران از رحمت خداوند مأیوس نشود.3»


پی نوشت:
1-سوره یوسف، آیه 84
2- بحارالانوار، 101، 320
3- سوره یوسف، آیه 87

به نقل از مکیال المکارم، محمدتقی موسوی اصفهانی

مردم، خردمند می شوند

احتمالاً اولین فکری که از کامل شدن خرد و دانش و عقل به ذهنتان می رسد این است: «خدا را شکر! هم مدرسه هم دانشگاه تعطیل!» این که ما مباحث درسهای مدرسه و دانشگاه را جزو خرد می دانیم، فقط تقصیر خودمان نیست. تا به حال جوری به ما فهمانده اند که انگار آخر خرد این است که در یکی از رشته های دانشگاهی پرفسورا بگیریم و بعدش چیزی اختراع کنیم که مسیر زندگی بشر را تغییر دهد. ما در اشتباهیم! این عقل و خرد نیست!


البته انکار نمی کنیم که به چنین جایی دست یافتن، ممکن است انسان را دانشمند کند امّا در تعریف صحیح از عقل و عاقل چیزهای دیگری می گویند.

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: «عاقل، عاقل نیست مگر آن که سه صفت را در خود به کمال رساند: حق را در هنگام خشنودى و خشم ادا کند، آنچه را براى خود مى‏پسندد، براى دیگران هم بپسندد و هنگام خطاى دیگران، بردبار باشد.» (1)

و یا «بدانید که عاقل‏ترین مردم کسى است که پروردگارش را بشناسد و از او پیروى کند، دشمنان خدا را بشناسد و از آنان نافرمانى کند، جایگاه ابدى خود را بشناسد و آن را آباد کند و بداند به زودى به آنجا سفر خواهد کرد و براى آن، توشه بردارد.» (2)

تا جایی که «هر کس عقل ندارد، دین ندارد» (3)

بنابراین احادیث می توان فهمید که عقل چیزی جز ایمان به خداوند نیست. به همین خاطر است که امیرالمؤمنین علی (ع)، به یکی از یاران خود که گفته بود: «می ترسم مؤمن نباشم» فرمودند: «چنین نیست، به درستی که شما مؤمن اید امّا ایمان خود را کامل نخواهید کرد تا این که قائم (ع) ما خروج کند، پس خداوند تبارک و تعالی در آن زمان عقول شما را جمع می کند.» (4)

جالب است بدانید که حضرت محمد باقر (ع)، درباره ی نشانه های کامل شدن عقل در عصر امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) می فرمایند: «آیا کسی از شما نزد برادر خود می آید که دست خود را داخل کیسه ی او نماید و به مقدار نیاز خود بردارد و برادرش مانعش نشود؟» یاران ایشان فرمودند: میان خود چنین کسی را نمی شناسیم. امام فرمودند: «پس در این حالتی که دارند چیزی نیست. یعنی مقام و کمالی ندارند.» پرسیدند: «یعنی هلاک می شویم؟» امام پاسخ دادند: «نه، همانا هنوز عقلهای این گروه به آنها داده نشده است.» (5)

شاید این بخش از عقل مشابه تعریفی باشد که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرموده اند: «کمال عقل پس از ایمان به خدا، مدارا کردن با مردم است به شرط آن که حق، ترک نشود.» (6)

کامل شدن عقل، تنها در زمان ظهور امام عصر (ارواحنا له الفداء) محقق می شود. امیرالمؤمنین علی (ع)، فرمودند: «دست خود را بر سرهای بندگان می گذارد، پس مؤمنی نمی ماند مگر آنکه قلبش از پاره ای آهن سخت تر می شود.» (7)

البته این را هم اضافه کنیم که این سختی دل، به معنای سنگ دل شدن نیست بلکه، محکم شدن دل انسان در اثر ایمان و یقین است. این از ویژگیهای ممتازی است که به دست حضرت مهدی (عج)، صورت می پذیرد: تکمیل عقول.

خوب! حالا می توانید بگویید که خدا را شکر مدرسه و دانشگاه تعطیل می شود! آخر شما کدام مدرسه و دانشگاه را می شناسید که به ایمان و یقین ما بیفزاید؟! حداقل اش این است که: «خدا را شکر! مدارس و دانشگاه ها به سبک امروزی تعطیل می شود!»

 

پی نوشت:
1. تحف العقول، ص 318؛ به نقل از بانک احادیث موضوعی سایت شهید آوینی، ذیل واژه ی عقل، یه آدرس http://www.aviny.com/hadis-mozooee/eteghadi/aghl.aspx
2. اعلام الدین، ص 337، ح 15؛ به نقل از همان.
3. تحف العقول، ص 54؛ به نقل از همان.
4. بحارالانوار، ج 64، صص 350-351؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 7، ص 349
5. الکافی، ج2 ، ص 137؛ به نقل از همان.
6. تحف العقول، ص 42؛ به نقل از بانک احادیث موضوعی، همان.
7. کمال الدین و اتمام النعمه، ص 653؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، همان.، ص 350.