قاَلَ رَسُولُالله صلی الله علیه و آله و سلم:
الْمَهْدِیُّ
مِنْ وُلْدِی، اسْمُهُ اسْمِی، وَ کُنْیَتُهُ کُنْیَتِی، أَشْبَهُ
النَّاسِ بِی خَلْقاً وَ خُلْقاً، تَکُونُ لَهُ غَیْبَةٌ وَ حَیْرَةٌ
حَتَّى تَضِلَّ الْخَلْقُ عَنْ أَدْیَانِهِمْ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یُقْبِلُ
کَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ، فَیَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا
مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً.
پیامبر اسلامk فرمودند: «مهدی از
فرزندان من است. نام او، نام من است و کنیه او کنیۀ من است؛ شبیهترین
مردم به من از حیث خَلق و خُلق است. برای او غیبت و حیرتی خواهد بود، به
گونهای که مردم (در نبود او) از ادیانشان گمراه شدهاند؛ در این هنگام
چون شهاب شکافندهای فرو میآید و زمین را از عدل و داد سرشار مینماید؛ پس
از اینکه از ستم و بیدادگری پُر شده است.»
علی ابن الحسین، ابن بابویه، الامامة والتبصرة، ص ۱۲۰.
*
حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف:
یَا
مَنْ لا یُخْلِفُ الْمِیعادَ أَنْجِزْ لِی مَا وَعَدْتَنِی وَ اجْمَعْ
لِی أَصْحَابِی وَ صَبِّرْهُمْ وَ انْصُرْنِی عَلَى أَعْدَائِکَ وَ
أَعْدَاءِ رَسُولِک[1]
اى خدایی که خُلف وعده نمىکنى! آنچه را که به
من وعده دادهاى برآور و یارانم را جمع نما و ایشان را صبوری ده و مرا بر
دشمنان تو و دشمنان رسولت یاری نما.
1 . بحار الأنوار، ج 82، ص 235.