واکنش شدید آیت‌الله صافی‌گلپایگانی به برگزاری جشن استقبال نوروز

خدا شاهد است من غصه‌دار و ناراحت هستم. احکام اسلام را مسخره می‌کنند و هتک حرمت می‌نمایند. این همه مخارج و هزینه‌های زیاد و ولخرجی از بیت المال جواب دارد.در مملکتی که این همه بیکار و فقیر وجود داردو گرانی و تورّم بیداد می‌کند،

آیت الله صافی در دیدار تعدادی از فضلا و طلاب حوزه‌ی علمیه قم مطالب بسیار مهمی را در واکنش به حوادث پیش آمده در چند روز گذشته بیان داشتند که در ذیل بخش‌های مهم بیانات ایشان آمده است:چرا باید در مقابل این همه خلاف شرع سکوت کرد؟ آیا هنوز هم جای توجیه باقی مانده است؟

مگر می‌شود کسی بگوید که من منتظر امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستم و یا قرآن را قبول دارم ولی در مقابل این همه فساد و بی‌بندوباری ساکت باشد؟

وظیفه‌ی همه‌ی دوستداران اهل بیت (علیهم السلام) این است که از اعمال خلاف شرع که اخیراً اتفاق افتاده است ابراز انزجار و تنفر نمایند.امر به معروف و نهی از منکر وظیفه‌ی یکایک مسلمانان می‌باشد. وظیفه‌ی رسانه‌ی ملی، روزنامه‌ها و سایت‌های اسلامی این است که مردم را به وظایف دینی در مقابل منکرات آشنا نمایند.نباید وضعیت طوری شود که معروف، منکر و منکر، معروف جلوه داده شود. اشخاصی که عمداً احترام احکام اسلام را از بین می‌برند و فسق و فجور را در مملکت ترویج می‌کنند، در پیشگاه خداوند متعال و ارواح طیبه‌ی شهیدان مسئول هستند.

مگر می‌شود جشن استقبال از نوروز را اسلامی خواند؟ آیا موسیقی‌ها و رقص‌ها و بی‌بند و باری‌هایی که در این جشن اتفاق افتاده، خلاف شرع مقدّس اسلام نیست؟

خدا شاهد است من غصه‌دار و ناراحت هستم. احکام اسلام را مسخره می‌کنند و هتک حرمت می‌نمایند. این همه مخارج و هزینه‌های زیاد و ولخرجی از بیت المال جواب دارد.در مملکتی که این همه بیکار و فقیر وجود دارد و بسیاری از مردم در تأمین معاش اولیه خود مشکل دارند و گرانی و تورّم بیداد می‌کند، چرا باید باز هم این همه اسراف باشد؟

ما از مجلس و قوه‌ی قضائیه توقع داریم که به وظیفه‌ی شرعی خود عمل نمایند و جلوی این فسادها را بگیرند.نظامی که با خون هزاران شهید آبیاری شده است، نباید آن را با کارهای نسنجیده و خلاف شرع سبک و تضعیف کنیم.همه‌ی ما امروز در مقابل ارواح مقدس شهیدان مسئولیم و باید پاسخگو باشیم.انشاء الله ملت بزرگوار ایران با اتحاد و یکپارچگی و تمسک به قرآن کریم و اهل بیت (علیهم السلام) همیشه سربلند و سرافراز و عزیز باشند و به وظایف اسلامی خود عمل نموده، تا قلب مقدس آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را از اعمال خود راضی و خشنود نمایند.

تفاوت خیابان عمر با علی (ع) در مکه و مدینه

بر کسی پوشیده نیست که فرقه ضاله وهابیت همواره از زمان به وجود آمدنش تا به امروز با پیروان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام عداوت و دشمنی داشته اند.

برای پی بردن به این مسأله نیازی نیست که با دقت تاریخ را مورد بررسی قرار دهیم بلکه با مطالعه ای سطحی می توان به این نکته پی برد.
اما با بررسی دقیق تر رفتار، کردار و اقدامات وهابیون، می توان نتیجه گرفت که پیروان این فرقه ضاله نه تنها با شیعیان مشکل و عداوت دارند، بلکه گاهی با اهل بیت علیهم السلام نیز مخالفت می ورزند.
نمونه ای کوچک از این رفتار که نشان دهنده خباثت وهابیون است، انتخاب نام برای خیابان های موجود در مکه مکرمه و مدینه منوره است.
خبرنگار ما که اخیرا برای به جا آوردن عمره به عربستان سعودی سفر کرده بود، متوجه شد که وهابیون نام یکی از خیابان های مکه و مدینه که مستقیم است را “عمر” گذاشته و نام خیابانی که کج و غیر مستقیم است را “علی” قرار داده اند.
این نکته در ابتدا از نظر خبرنگار ما، مسأله ای اتفاقی به نظر رسید اما پس از پرسجو کردن درستی یا نادرستی این مسأله از برخی شیعیان عربستانی، به درستی حدس و گمان خود پی برد.
در واقع وهابیون به طور با انتخاب نام “عمر” برای خیابانی که مستقیم است، خواسته اند بطور غیر مستقیم به ذهن افکار عمومی القاء کنند که “عمر” درست و صراط مستقیم است و با انتخاب نام “علی” برای خیابانی که غیر مستقیم است، خواسته اند که بگویند، علی علیه السلام، صراط مستقیم نیست.

منبع : شیعه آنلاین

شش ماه به ظهور 14

 در بخشهاى قبلى، حوادثى را که از ماه جمادى‏الثانى سال پیش از ظهور تا ماه رمضان همان سال پیش مى‏آید بررسى کردیم. در این قسمت به بررسى رویدادهایى مى‏پردازیم که در ماههاى شوال و ذیقعده رخ مى‏دهند.

 رویدادهاى ماه شوال
    اتفاقاتى که پیش از این در جهان رخ داده بود، در این ماه هم ادامه مى‏یابد و به همراه حادثه‏هاى دیگرى که از این پس خواهند آمد، همه ساکنان زمین را متوجه پیروزیهاى مکرر و سریع سفیانى مى‏کند. آن‏طور که از روایات برمى‏آید برخى از حوادثى که در این ماه اتفاق مى‏افتد از این قرار است:
    1. جمعیتى در ماه شوال ظاهر مى‏شوند: سفیانى و پیروانش.¹
    2. در این ماه خیزشها آغاز مى‏شود (مردم از گرد یکدیگر متفرق مى‏شوند): انقلابیها، انقلاب مى‏کنند و شورشیان سر به شورش برمى‏دارند؛ بدبختیهاى مردم زیادترشده و از شرایط به‏وجود آمده خشمگین‏تر مى‏شوند؛ در اجتماع اتحاد میان مردم از بین مى‏رود.²
    3. در ماه شوال بلا مى‏آید: بلایى که مردم به جهت جنگها و فتنه‏ها بدانها مبتلا مى‏شوند.³و⁴    4. در این ماه ویرانى و خالى شدن شهرها از سکنه‏شان دیده مى‏شود: به خاطر جنگها و فتنه در شهرها از مردها و جوانان خبرى نیست.⁵
    5. آتش جنگ برافروخته مى‏گردد.
    »سهل بن حوشب« از رسول اکرم(ص) نقل کرد که فرمودند:
 در ماه رمضان صداى (آسمانى) شنیده مى‏شود و در ماه شوال جنگ به پا مى‏گردد.⁶
    ابن مسعود هم از آن حضرت روایت کرد که فرمودند:
 وقتى صیحه (آسمانى) در ماه رمضان واقع شد پس از آن در ماه شوال آتش جنگ برافروخته گشته و مردم براى تهیه غذا مهاجرت کرده و در ماه ذیقعده با هم مى‏جنگند^.7
    بیشتر روایات شریف ما از پدید آمدن معمعه‏اى در ماه شوال خبر مى‏دهند که »معمعه« در لغت به معناى نواخته شدن کوس جنگ و صداى ابطال در جنگ و کنایه است از وقوع جنگى ناگوار و تلخ. تأکید بر این مطلب را در این عبارت از حدیث مى‏توان یافت که قبایل غذاى مایحتاج خویش را از ترس مرگ و میر جنگها خریده و انبار مى‏کنند. این معمعه ماه شوال، على‏القاعده باید به معرکه »قرقیسیا« اشاره داشته باشد.

نویسنده: مجتبی الساده

مترجم : محمود مطهری نیا

شش ماه به ظهور 13

در بخش‏هاى قبلى این سلسله مقالات، با برخى نشانه‏ هاى مخصوص سال ظهور امام عصر(عج) آشنا شدیم و اینک به بررسى سلسله رویدادهایى مى ‏پردازیم که در آخرین ماه‏هاى پیش از ظهور آن حضرت رخ مى ‏دهد.

نداى آسمانى صیحه
این نشانه یکى از پنج مورد نشانه حتمى ظهور است.
»صیحه« به صدا و ندا اطلاق مى‏شود و در اینجا منظور ندایى است که شب بیست و سوم ماه رمضان که همان شب قدر است از آسمان شنیده مى‏شود. هر جمعیتى آن را به زبان خویش مى‏شنود و از آن حیران و سرگردان مى‏گردد؛ از شنیدن این ندا خوابیده بیدار مى‏شود؛ ایستاده مى‏نشیند؛ نشسته بر سر جاى خود میخکوب مى‏شود نوعروسان از شدت ترس از خلوتگاه‏هاى خویش بیرون مى‏آیند. این ندا از جبرئیل امین است، که به زبانى رسا چنین اعلام مى‏کند:
»صبح نزدیک شد1. بدانید که حق با مهدى(ع) و شیعیان اوست«.
پس از آن در بعدازظهر (نزدیک مغرب) شیطان لعین در میان زمین و آسمان ندا مى‏دهد که: »آگاه باشید که حق با عثمان و شیعیان اوست«. ظاهراً مراد از »عثمان«، »عثمان بن عنبسه« یا همان سفیانى است.
ابوحمزه مى‏گوید: از امام باقر(ع) پرسیدم: آیا شورش سفیانى از علایم حتمى ظهور است؟ حضرت فرمودند: آرى ندا هم حتمى است... از حضرت پرسیدم: این ندا چگونه خواهد بود؟ فرمودند:
یک منادى اول روز ندا مى‏دهد که حق با آل على(ع) و شیعیان اوست و در انتهاى روز شیطان ندا مى‏دهد که حق با عثمان و شیعیان اوست و در این زمان یاوه‏گویان (باطل‏گرایان) دچار تردید مى‏شوند.2
دلیل برخاستن این صداى آسمانى از این قرار است:
الف) توجه دادن مردم به نزدیکى ظهور؛
ب) به وجود آوردن آمادگى درونى در میان مؤمنان مخلص.
توجه به زمان وقوع این نشانه؛ یعنى با فضیلت‏ترین ماه و شب سال - که اقبال و رویکرد دینى مسلمانان به حد اعلاى خود مى‏رسد - اهمیت آن را ثابت مى‏کند.
ابوبصیر از امام باقر(ع) چنین روایت مى‏کند:
صیحه حتماً در ماه رمضان، خواهد بود؛ چرا که ماه رمضان ماه خداوند است و آن هم نداى جبرئیل است براى خلق.
سپس فرمودند:
منادى از آسمان به نام قائم(ع) ندا سر مى‏دهد و از مشرق تا مغرب صدایش را مى‏شنوند. از ترس آن صدا هیچ خوابیده‏اى نمى‏ماند؛ مگر اینکه بیدار مى‏شود و ایستادگان همگى مى‏نشینند و نشستگان هم بر دو پاى خویش برمى‏خیزند. خداوند بیامرزد هر که از این صدا عبرت بگیرد. صدا، صداى جبرئیل روح‏الامین است که در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان بر خواهد خاست. پس از آن شکایتى نداشته باشید و گوش فرا دهید و اطاعت کنید. در انتهاى روز صداى ابلیس ملعون (شنیده مى‏شود) که ندإ؛ مى‏دهد آگاه باشید که فلانى مظلومانه کشته شد تا مردم را به شک بیندازد و آنها را مبتلا به فتنه کند. چقدر شک‏کنندگان متحیر در آن روز زیادند که در آتش افکنده شده‏اند. وقتى صدا را در ماه رمضان شنیدید از آن شکایت نکنید که آن صداى جبرئیل است و نشانه آن این است که به نام قائم و پدرش(ع) ندا مى‏دهد. به طورى که حتى دوشیزگان در خلوتگاه‏هایشان در خانه آن را مى‏شنوند و پدر و برادر خویش را براى خروج (و قیام) تشویق مى‏کنند.
و فرمودند:
به ناچار این دو صدا باید پیش از قیام قائم(ع) باشد: صدایى از آسمان که صداى جبرئیل است و به نام صاحب این امر و نام پدرش و صدایى که از زمین شنیده مى‏شود و آن صداى ابلیس است که به نام فلانى ندا مى‏دهد که مظلومانه کشته شد ولى با آن به دنبال فتنه است. پس شما نداى اول را اجابت و اطاعت کند و از دومى و از اینکه به فتنه‏اش افکنده شوید، بپرهیزید.
سپس پس از بیان بخش زیادى از حدیث فرمودند:
وقتى که بنى‏فلان در میان آنها اختلاف افتاد؛ در آن زمان چشم انتظار فرج باشید و فرج شما تنها در اختلاف بنى‏فلان است. پس وقتى دچار اختلاف شدند منتظر صیحه در ماه رمضان باشید و (پس از آن) قیام قائم(ع) که خداوند هر چه را بخواهد به انجام مى‏رساند.3
عبداللَّه بن سنان مى‏گوید: نزد امام صادق(ع) بودم که شنیدم مردى از دیار هَمدان به حضرت عرض کرد: عامه (اهل سنت) ما را سرزنش مى‏کنند و مى‏گویند شما گمان مى‏کنید که منادى از آسمان به نام صاحب این امر ندا درمى‏دهد. حضرت که تکیه داده بودند خشمگین شدند، جلوتر آمدند و نشستند. سپس فرمودند:
آن را از من روایت نکنید و از پدرم روایت کنید که دیگر هیچ عیبى براى شما نخواهد داشت. شهادت مى‏دهم که از پدرم(ع) شنیدم که مى‏فرمودند: واللَّه! این مطلب در قرآن به وضوح بیان شده است آنجا که مى‏گوید:
إن نَشاء نفنَزّفل عَلَیهفم مفنَ السَماءف آیةً فَظَلَّت أعناقفهم لَها خاضفعینَ.4
اگر بخواهیم از آسمان معجزه‏اى بر ایشان مى‏فرستیم که گردن‏هایشان را براى همیشه به زیر افکنند.
آن روز در زمین احدى باقى نمى‏ماند که به عنوان خضوع گردنش را کج نکرده باشد. اهل زمین ایمان مى‏آورند، آن زمان که این صدا را از آسمان بشنوند که: »آگاه باشید حق در میان على‏بن ابى‏طالب(ع) و شیعیان اوست«.
سپس فرمودند:
فرداى آن روز شیطان در هوا بالا مى‏رود به طورى که از زمین متوارى گشته و دور مى‏شود و در پس آن ندا مى‏دهد که بدانید حق در عثمان بن عفان و پیروان اوست. او مظلومانه کشته شد (بیایید) و قصاص خونش را طلب کنید.
حضرت ادامه دادند:
خداوند آنها را که ایمان آورده‏اند؛ با اقرار (همیشه به یک شکل) پابرجا و ثابت قدم مى‏کند و این همان نداى اول است. آنها هم که در دل‏هایشان مرض است آن روز به شک مى‏افتند که این مرض واللَّه، عداوت اهل‏بیت(ع) است. بنابراین در آن زمان از ما بیزارى مى‏جویند در عین حال که به ما متمایل مى‏شوند؛ مى‏گویند آن صداى اول جادویى از سحرهاى اهل بیت(ع) بود سپس امام صادق(ع) این آیه را تلاوت کردند که:
وَ إن یَرَوا آیةً یفعرفضفوا وَ یَقولفوا سفحرٌ مفستَمَرٌ.5
اگر آنها معجزه‏اى را مشاهده کنند از آن روى گردانده، مى‏گویند این همان جادوى همیشگى (آنها) است

جشن میلادامام حسین(ع)در مرکزقاهره

هزاران نفر از مصری‌ها با مشارکت عرب‌ها و غیر عرب میلاد حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) را در مرکز قاهره جشن گرفتند.

به گزارش موعود، فارس به نقل از رسانه‌های خبری مصر نوشت: هزاران نفر از مصری‌ها با مشارکت ده‌ها نفر از اعراب و غیرعرب‌ها با حضور در میدانی که مقام رأس الحسین در آن قرار دارد، در آخرین سه‌شنبه ماه ربیع الثانی معروف به «شب بزرگ» میلاد حضرت ابا عبدالحسین(ع) را جشن گرفتند.
بر اساس این گزارش مردم مصر همانند هر سال با آذین بندی و چراغانی خیابانها و پخش شیرینی و گل میلاد امام حسین(ع) را جشن گرفتند.
بر پایه این گزارش تعدادی از فرماندهان امنیتی نیز بر تامین امنیت برگزاری این جشن نظارت داشتند.
یکی از فرماندهان امنیتی در این باره گفت که علت کاهش تعداد نیروهای امنیتی در این جشن این است که بسیاری از نیروها در میدان التحریر و بقیه میادین که شاهد درگیری امنیتی بین معترضان و نیروهای امنیتی است، حضور دارند.