یاران امام زمان (عج): دوستانی از جنس بدر

همه ما دنیای الان را شماتت می کنیم و از این همه بدی ها، بی تفاوتی ها، فضولی ها، انحرافات، کج روی ها، گَلاویزشدن ها، افراط ها و تفریط ها خسته شده ایم.
زمام امور  دنیا بریده شده است و کسی نمی تواند این شهر پرآشوب را بگرداند. جدی جدی چشمانمان به آسمان است تا کسی از جنس خدا بیاید و با دم مسیحایی خودش، همه این پلیدی ها و زشتی ها را بشورد.

خلاصه یک نفر باید بیاید تا حکومتی که شایسته خلقت خداوند است را برپا کند. این حتمی بی چون و چرا مهدی موعود(عج)، آخرین فرزند امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) است.
 زمانی که حق و باطل چنان با هم آمیخته می شوند  که همه را گمراه می کند و به شک می اندازد و یقین ها را می برد، زمانی که مرگ جاه طلبان و قدرت مداران و جنگ جویان می رسد؛  در حلقه اول یاران، فقط سیصد و سیزده مؤمن واقعی می ماند که افتخار همراهی آقایمان را دارند.  کسانی به کمک این سیصد و سیزده تن می آیند  که زمانی برای پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) در جنگ بدر شمشیر زدند و در جبهه های حق به شهادت رسیدند.

امیر المؤمنین علی(علیه السلام) می فرمایند:
"هنگامی که جاه طلبان بمیرند، زمامداران منحرف شوند و دل ها به افراط و تفریط بگرایند، آن ها که با حق در افتند نابود می شوند و فقط مؤمنان واقعی باقی می مانند که تعدادشان در حدود سیصد و سیزده و کمی بیشتر است که همراه آن ها گروهی جهاد می کنند که در جنگ بدر، همراه پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) جنگیدند و کشته نشدند و به اجل طبیعی نیز از بین نرفتند."(1)

****
 
پی نوشت
1. بحار الانوار، ج 52، ص 137. غیبت نعمانی، ص 103.
 یاران امام زمان(علیه السلام)؛ مجموعه روایات مهدوی، گروه پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود، انتشارات موعود عصر(عج)، تهران سال 1390، چاپ دوم، صص 26 و 27 .

یاران امام زمان (عج): دست پروردگان

وقتی مادری باردار می شود، همه دعایش می کنند که ان شاالله  فرزندی سالم و صالح داشته باشی. این که فرزندت جسمی و روحی سالم باشد، شرایطی است که قبل از بارداری مادر کلید می خورد.

روح جنین، مانند سنگی است که سنگ تراشی مانند مادر،  با صبر و حوصله می تواند آرام آرام شکلش دهد و نقشی قشنگ بر آن بیندازد.
 خداوند از  زمانی که هستی را  شکل داد، کسانی را مانند همان جنین شکم مادر، روح و جسمشان را برای روزهای مبادایش صیقل داده است. به گونه ای آن ها تحت سیطره و تسلط و تربیت خود قرار داده است که سخن حق را می شنوند و در جان هایشان تبلور می یابد. آن ها دعوت حق را زمین نمی گذارند و همواره، همراه آخرین حجت الهی هستند. آن ها سیصد و سیزده یار مهدی موعود(عج) هستند که امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) در وصفشان چنین فرموده اند:

"در آن زمان قومی صیقل داده می شود همانند صیقل دادن کمان توسط آهنگر. به وسیله قرآن دیدگانشان نورانی می شود و تفسیر آن در گوش جانشان جای می گیرد. جام حکمت را صبحگاهان و شامگاهان سر می شکند.

گروهی از مردان الهی دور او( امام زمان(ع)) گرد می آیند، دعوتش را سرپا نگه می دارند و او را یاری می کنند. آن ها وزیران او هستند که سنگینی مسائل کشوری را به عهده می گیرند و او را در مسئولیت بزرگی که خداوند به عهده اش گذاشته، یاری می کنند."(1)

****

یاران امام زمان(عج)، مجموعه یادداشت هایی است که به ویژگی های یاران آن امام(ع) می پردازد

 
پی نوشت
1. ینابیع المودةریال ج 3، صص 37 و 95. الزام الناصب، ص 192.
 یاران امام زمان(علیه السلام)؛ مجموعه روایات مهدوی، گروه پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود، انتشارات موعود عصر(عج)، تهران سال 1390، چاپ دوم، ص42.

یاران امام زمان (عج): الفتی برای انتقام

در فرهنگ عرب، اگر کسی از خاندانشان کشته شده و انتقام خون او هنوز گرفته نشده باشد، بر بام خانه مقتول، پرچمی سرخ برافراشته می شود که نشان دهنده ادامه دار بودن این جنگ است.

سالیان سال است که پرچم سرخ گنبد امام حسین(علیه السلام) را می بینیم و شاید برای خیلی از ما سؤالی ایجاد شده که چرا  پرچم  سرخ ؟ علتش همین است. جامعه شیعه  منتظر است، منتظر آخرین حجت الهی است تا انتقام بدترین روزهایی که بی امیه(لعنت الله علیه) بر خاندان رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) روا داشته است را بگیرد و همه آنانی که حتی به اندازه چوبی به کوتاهی و نازکی کبریت در این ظلم بزرگ سهیم شدند و به این امر راضی بودند، به سهمگین ترین مجازات تاریخ دچار کند.

این رویداد مهم الهی، که وعده ای صادق است چگونه و توسط چه کسانی محقق می شود؟

زمانی که وقتش برسد، خداوند به آقایمان اذن می دهند و ایشان ظهور خواهند کرد.  اما در این راه  یارانی هستند که به امام می پیوندند تا همه آن چه که باید با دستان با کفایت امامان محقق شود، جامه عمل بپوشد.

این ها، همان سیصد و سیزده یار باوفایی هستند که تمثیل ابرهای پاییزی را به درستی برایشان انتخاب کرده اند. آن ها در هر کجای این سرزمین خاکی که باشند در آن روز موعود گرد هم می آیند تا انتقام خون امام حسین(علیه السلام) و یارانشان را بگیرند و خداوند در این انتقام دلهایشان را به هم گره می زند و الفتی ایجاد می کند تا یارای آقایشان باشند.
امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) می فرمایند:

"به خدا سوگند آن ها چون قطعه های ابر پاییزی برای بدترین روز بی امیه گرد می آیند، آنگاه خدا دل های آن ها را الفت می بخشد."(1)
 
****


 
پی نوشت
1. بشارة الاسلام، ص 62.
 یاران امام زمان(علیه السلام)؛ مجموعه روایات مهدوی، گروه پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود، انتشارات موعود عصر(عج)، تهران سال 1390، چاپ دوم، ص43

یاران امام زمان (عج): گمنام ترین آشنا

دوستانم برایم تعریف می کردند که در یکی از حوزه های علمیه خادم مخلصی بود که شب ها برای اینکه غرور و کبر وجودش را نگیرد، مشغول رفتگری و تمیز کردن خیابان های شهرش می شد.

اگر دور و بر خودمان را نگاه کنیم، افرادی را می شناسیم که با عناوینی همچون، عالم، عارف، استاد، فقیه، حاکم، قاضی، مؤمن و .... خطاب می شوند. افرادی که شهرت و عنوان خود را در بوق و کرنا کرده اند و تماما مشغول جلوه گری و خودنمایی هستند بدون آنکه دغدغه خدمت به مردم و باری را از دوش کسی برداشتن، داشته باشند.

نمی توان قاطعانه گفت ولی راستش را بخواهید ، خیلی از  این عناوین لباس های گشادی است که بر تن صاحبان این ریاکاران شده است.

به سختی می توان این اوصاف و جایگاه ها را در زمان غیبت امام زمان(علیه السلام) به کسی که واقعا مؤمن و شایسته و لایق این مناصب باشند، نسبت داد.
سمتی مثل فرماندهی، قضاوت، حاکم شرع بودن، فقاهت و ... ردایی برازنده سیصد و سیزده یار بی بدیل امام عصر(عج) است.

از امام صادق(علیه السلام) پرسیدند: مگر غیر از اصحاب قائم(عج) بر روی زمین اشخاص مؤمن دیگری وجود نخواهد داشت؟ امام(ع) فرمودند:
"آری، غیر از آن ها مؤمنان بسیاری خواهد بود، ولی آن ها گروهی هستند که همراه قائم(ع) خارج می شوند و آن ها فرماندهان، قاضیان، حاکمان شرع و فقیهان دین هستند که خداوند با دست قدرت خود بر شکم و پشت آن ها می  کشد؛ دیگر هیچ حکمی بر آن ها دشوار نمی نماید."(1)

نکته بسیار مهم!
جماعتی از علما و مؤمنین مخلص و محض و بسیار وارسته هستند که در میان مشاهیر صاحب نام و عنوان(علمی، شغلی و...) نمی گنجند و کمتر کسی هم آن ها را می شناسد و معمولا دور از غوغا و جلوه گری زندگی می کنند. در سادگی تمام رفت و آمد می کنند در حالی که در عین وارستگی از دنیا در زمره یاران حقیقی امام زمان(علیه السلام) شناسایی می شوند.


پی نوشت:
1. منتخب الاثر، ص 485. الملاحم و الفتن، ص 171.

منبع:
یاران امام زمان(علیه السلام)؛ مجموعه روایات مهدوی، گروه پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود، انتشارات موعود عصر(عج)، تهران سال 1390، چاپ دوم، ص57.

یاران امام زمان (عج): شمشیر های شناسنامه دار

واژه سربازی لرزه بر اندام همه  آقا پسرها می اندازد. دوره های آموزشی، یک و سال اندی خدمت کردن و کلیه مسائل حاشیه ای معمولا لحظات خوشایندی را برای سربازها تداعی نمی کند. بگذریم...در این دوره معمولا هر وسیله ای که به سربازها می دهند  به نام آن ها و مشخصاتشان است. اگر لباسی، وسیله خورد و خوراکی، وسایل نگهبانی و از همه مهمتر اگر سلاحی به آن ها داده شود لیستی از اموالشان تهیه می شود و تا پایان دوره سربازی آن ها نگه می دارند و بعد از پایان دوره طبق لیست اولیه وسایل را تحویل می گیرند. آن سرباز بنده خدا در هر کجای دنیا هم که برود، آن اسلحه ای که به نامش ثبت کرده اند، تا مادامی که تحویل ندهد به نامش می ماند و حالا عواقب ناشی از آن بماند ....

مسئله ای که اینجا اتفاق می افتد این است که با ورود سرباز ها در این مقطع و با ثبت نامشان، وسایل به نامشان می شود و تا حالا اتفاقی غیر از این رخ نداده است. مثلا هنوز پسری به دنیا نیامده  و یا اگر هنوز در دوران و مقاطع دیگری باشد  ولی یک اسلحه برایش و به نامش در سربازخانه پیش بینی کرده باشند. این شبیه پیشگویی و یا معجزه می ماند و برای هیچ آقا پسری این معجزه و یا پیشگویی دلنشین نیست...

ولی در دورانی از تاریخ، زمانی فرا می رسد که بر روی اسلحه های آن زمان، اسامی افراد حک شده است و مردانی که در زمره این سربازان قرار می گیرند، سراز پا نشناخته دست بر اسلحه می شوند.

زمانی که امام زمان(علیه السلام)  قیام کنند بر روی سیصد و سیزده شمشیر، نام یک مرد و نام پدرش نوشته شده  و  به نام هر یک از یارانشان یک شمشیر در نظر گرفته شده است.
امام صادق(علیه السلام) در وصف یاران حضرت ولیعصر(عج) می فرمایند:

"هنگامی که قائم(عج) قیام کند، شمشیرهای نبرد فرود می آید، که روی هر شمشیری نام یک مرد و نام پدرش نوشته شده است."(1)
قیام نزدیک است. هر یک از ما یک سربازیم، اسلحه های خود را برداریم ....

******

 
پی نوشت
1.غیبت نعمانی، ص128. بحارالانوار، ج 52، ص 356.
یاران امام زمان(علیه السلام)؛ مجموعه روایات مهدوی، گروه پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود، انتشارات موعود عصر(عج)، تهران سال 1390، چاپ دوم، ص 62.