روستای حضرت نوح(علیه السلام) کجاست؟

روستای کرک نوح در بقاع مرکزی شرق لبنان، به دلیل نقش بسزایی که در نخستین روزهای فتح اسلامی این منطقه در توسعه تشیع و پایه‌گذاری مدارس فقهی ایفا کرد، از نظر تاریخی حائز اهمیت است.

به گزارش موعود به نقل از فارس، کرک در 55 کیلومتری بیروت، پایتخت لبنان و در دامنه کوه‌های صنین و در موازات رود البردونی قرار داشته و از جنوب به شهر زحله و از شمال به شهرک فرزل منتهی می‌شود و در شرق آن نیز جاده بیروت-دمشق و در غرب نیز رشته کوه‌های غربی لبنان قرار دارد.کرک، کلمه‌ای سریانی از ریشه «کرکو» به معنی قلعه است و در زبان عبری نیز  «کِرکونوّه» یا شهر صلح نامیده می‌شود. عرب‌ها آن را با فتحه روی کاف و سکون «ر» به معنی کوه تلفظ می‌کنند تا از شهر کرَک در اردن که با فتحه روی حرف «ر» خوانده می‌شود، متمایز باشد.

شهرت این شهر به کرک نوح به این دلیل است که آرامگاه حضرت نوح(علیه السلام) در آن واقع بوده و در بقاع شهرت بسیار زیادی دارد و در کنار این آرامگاه، مسجد سنگی بنا شده است.این روستا که امروز در حومه شهر زحله قرار دارد، سال‌های طولانی محل سکونت شیعیان بود، چرا که برخی قبایل شیعه مانند مهدانی، خزاعه و حرافشه که در فتوحات اسلامی در کنار سپاه اسلام قرار گرفته و پس از فتح شام  وارد بقاع شدند، مدت‌ها در این منطقه حکومت کردند.

اما در اردن گفته می شود که اهالی شهر کرک اردن که از شیعه اهل بیت(علیهم السلام) هستند به لبنان مهاجرت کرده و در بقاع ساکن شدند و شهری به همین نام یعنی کرک در این منطقه ایجاد کرده و در آن نیز آرامگاهی برای حضرت نوح (علیه السلام) بنا نهادند، از همین رو اکنون دو آرامگاه برای حضرت نوح(علیه السلام) وجود دارد یکی در کرک لبنان و دیگری در کرک اردن.

علی کرکی معروف به «محقق کرکی» از دانش‌آموختگان مدرسه فقه کرک

مدرسه فقه روستای کرک نوح از مهم‌ترین مدارس جبل عامل و به طور کلی لبنان به شمار می‌آید و علی الکرکی فقیه مشهور شیعه معروف به محقق کرکی از دانش آموختگان این مدرسه است.محقق کرکی در توسعه مؤسسه فقهی تا نقاط دور دست و نیز سرزمین ایران نقش مهمی داشت و اکنون تحقیقات و کتاب‌های فقهی او در حوزه‌های علمیه تدریس می‌شود.روستای کرک به دلیل دوستی و محبت اهالی آن به اهل بیت(علیهم السلام) در گذر زمان با مشکلات زیادی روبه‌رو شده و سختی‌های فراوانی را به خود دید از جمله اینکه بارها به آتش کشیده شد و منازل مسکونی آن کاملا ویران شد و بسیاری از دانشمندان آن نیز به دلیل شیعه بودن کشته شدند.

با اینهمه کرک با گذشت زمان و به عبارت بهتر در قرن دهم و یازدهم هجری، به محل اقامت بسیاری از دانشمندان کشورهای اسلامی تبدیل شد که تشنه علم بوده و به قصد فراگرفتن علوم فقهی و رواج و توسعه آن در کشورهای اسلامی، عازم این محل می‌شدند.

- مدرسه فقه

همانطور که گفته شد اهالی کرک به محبت اهل بیت (علیهم السلام) و حضور دانشمندانی سرشناس در علم و فقه در بین خود شهرت داشتند، از همین رو مدرسه فقه کرک در قرن های 10 و 11 میزبان دانشمندان زیادی بود که شاخه های مختلف علوم را برای  علاقمندان تدریس می کردند.در همین راستا کسانی مانند شیخ زین الدین الجبعی و نیز بنابر برخی روایت‌ها امام الاوزعی که از سران مذهب تسنن است، راهی کرک نوح شدندامام الاوزعی در کودکی، بعلبک را به مقصد کرک ترک کرد تا از محضر استادان بزرگ آن بهره‌مند شود.اما سرشناس ترین عالم مدرسه فقه کرک نوح، «محقق الکرکی» شیخ ابراهیم بن جعفر بن عبدالصمد العاملی الکرکی و سید میرزا ابراهیم بن محمد بن الحسین بن الحسن الموسوی الکرکی بودند.

30 دانشمند از کرک نوح به ایران مهاجرت کردند

گفته‌ می‌شود 30 دانشمند از کرک نوح به ایران مهاجرت کرده و به تبلیغ پرداخته و کارهایی مانند قضاوت و صدور فتوی را عهده‌دار شدند و برخی از آنان نیز پست‌های بسیار بالایی را در اختیار گرفتند.در هر یک از شهرهای ایران، یک شیخ الاسلام که از دانشمندان کرکی بود حضور یافتند و هریک از آنان در رواج و توسعه علوم اسلامی نقش مهمی ایفا کردند تا جایی که حکومت صفوی‌ها به دولتی شیعه تبدیل شد که از حوزه‌های علمیه شبیه حوزه‌های کرک برخوردار بود.

در این میان، بیش از 400  مجتهد به دست محقق الکرکی آموزش دیده و تربیت شدند.

جنبش نهضت علمی فقهی به رهبری دانشمندان کرک، موجب شد این روستای کوچک به محل شکوفایی علوم اسلامی و معارف فقهی تبدیل شود به ویژه اینکه فقیه بزرگی چون شیخ علی الکرکی را در خود داشت.

محقق کرکی

علی بن حسین بن علی بن محمد بن عبد العالی الکرکی العاملی (868 ه أو 870 هـ – 940 هـ) دانشمند و فقیه شیعی معروف به محقق الکرکی یا محقق ثانی است که در شکوفایی دانش فقه نقش بسزایی ایفا کرد.وی سالها در کرک اقامت داشت و گفته می شود که او و استادش زین الدین علی بن هلال هما از کسانی بودند که حوزه علمیه کرک را شکوفا و بارور ساختند.

شیخ الکرکی به کشورهای زیادی از جمله سوریه، مصر و عراق سفر کرده و همزمان با برپایی دولت صفویه در ایران، به دعوت پادشاهان صفوی به این کشور عزیمت کرد و در واقع نخستین فقیهی بود که به دعوت آنان پاسخ داد.وی مورد اعتماد شاه اسماعیل صفوی بود و به درخواست او به ایران رفته و مسئولیت اداره امور شرعی و فقهی را برعهده گرفت و در توسعه فقه اهل بیت (علیهم السلام) در ایران نقش مهمی داشت و مسئول تعیین علماء و ائمه جماعت و نیز قضات در نقاط مختلف این کشور بود.

همچنین گفته می شود که شیخ الکرکی نخستین کسی بود که با بهره گیری از امکانت صفویه و حمایت سیاسی و مالی سران آن، ارتباط علما با مراجع دینی را در حکومت صفویان ساماندهی کرده و دوستان دانشمند خود را متقاعد کرد که به ایران مهاجرت کرده و در تبلیغ مذهب تشیع مشارکت داشته باشند و در این راه نیز عملکرد موفقیت آمیزی داشت.

اما محقق الکرکی در پی اختلاف با دستگاه پادشاهی، ایران را به مقصد نجف اشرف ترک کرده و در آنجا به مدت شش سال فعالیت فقهی خود را از سرگرفت تا اینکه در پی فوت شاه اسماعیل، جانشین او شاه طهماسب از شیخ الکرکی خواست که به ایران بازگشته و پست شیخ الاسلام در اصفهان را عهده دار شود و او نیز به درخواست شاه طهماسب پاسخ مثبت داده و به ایران بازگشت.

وی در سال 940 هجری در نجف اشرف رحلت کرد و گفته می‌شود که علت فوت او مسمومیت بود.جامع المقاصد فی شرح القواعد، رسالة فی المنع عن تقلید المیت، رسالة فی العصیر العنبی، رسالة أحکام السلام والتحیة و چند اثر دیگر از جمله آثار شیخ الکرکی است.

مقام و مسجد نوح(علیه السلام)

اهالی کرک و بیشتر شهرک‌های اطراف آن بر این باورند که حضرت نوح (علیه السلام) در این روستا درگذشته است و بارگاه ایشان نیز ساختمان بلند سنگ و گلی است که یک اتاق حدود 60متری با یک گنبد به ارتفاع چهار متر دارد.در نزدیکی این آرامگاه، مسجدی از سنگ نیز ساخته شده است.

مقبره حضرت نوح (علیه السلام) به یک چشمه مشرف است و بر خلاف مسجد، داخل آن چندان بازسازی نشده و ضریح آن نیز گنبدی‌شکل و از صخره و سنگ تراش خورده به طول 22متر و عرض سه متر است.اما مسجدی که در کنار این ضریح قرار دارد یا همان مسجد الکرک، مدرسه‌ای علمی و تاریخی است که صدها دانشمند در آن به کسب علم پرداختند.اکنون مسجد کرک و بارگاه حضرت نوح (علیه السلام) به مکانی تاریخی و مذهبی تبدیل و نام آن در اداره  میراث و وزارت جهانگردی لبنان ثبت شده است.روستای کرک نوح از دیرباز محل تربیت دانشمندان و علما و فقها بوده و در دوره معاصر نیز زادگاه مجاهدان و شهدای مقاومت اسلامی علیه اشغالگران اسرائیلی بوده است.

دهها شهید و زخمی در انفجارهای تروریستی مناطق شیعه نشین بغداد

اعتراضات و شعارها در این مناطق علیه " اسامه نجیفی" رئیس مجلس نمایندگان، "عیساوی" وزیر دارایی و کشورهای عربستان سعودی و قطر و ترکیه بالا گرفته است، و معترضان اینها را عامل تحریکات ضد شیعی و افزایش حملات تروریستی علیه شیعیان در عراق می دانند

در پی حملات تروریستی صبح امروز به محله های شیعه نشین بغداد از جمله صدر، مشتل، زعفرانیة، حسینیه، کاظمیه، شعله، و ... دهها شیعه، شهید و زخمی شدند. خبرگزاری فرانسه آمار تلفات این انفجار ها را 23 شهید و دست کم 100 نفر مجروح اعلام کرد.
منابع خبری اعلام کردند: اعتراضات و شعارها در این مناطق علیه " اسامه نجیفی" رئیس مجلس نمایندگان، "عیساوی" وزیر دارایی و کشورهای عربستان سعودی و قطر و ترکیه بالا گرفته است و  معترضان اینها را عامل تحریکات ضد شیعی و افزایش حملات تروریستی علیه شیعیان در عراق می دانند.
سلسله انفجارهای پی در پی امروز سندی محکم بر ماهیت طایفه ای و فرقه گرایانه مخالفان دولت عراق دارد و نشان از هم پیمانی آل سعود و قطر با حزب بعث عراق برای بر اندازی حاکمیت شیعه عراق دارد.
لازم به ذکر است حملات تروریستی علیه شیعیان در عراق همزمان با آشوب های الانبار و تحریکات فرقه ای وهابیت دراین کشور افزایش یافته است.

منبع: شیعه نیوز

حمله شیمیایی افراد مسلح سوری به شمال حلب

افراد مسلح در حمله به منطقه‌ای در شمال حلب از موشک‌هایی که حاوی مواد شیمیایی بود، استفاده کردند؛ در این حمله ۱۵ نفر کشته شدند.
خبرگزاری سوریه روز سه‌شنبه اعلام کرد که افراد مسلح در حمله به بخش شمالی استان حلب از تسلیحات شیمیایی استفاده کردند که در این حمله دست کم 15 نفر کشته شدند.
خبرگزاری سانا اعلام کرد: تروریست‌ها در حمله به منطقه «خان العسال» در حومه حلب از موشک‌هایی با مواد شیمیایی استفاده کردند که بر اساس گزارش‌ اولیه در این حمله دست کم 15 نفر کشته شدند که اکثر آنها را غیرنظامیان تشکیل می‌دهند.

پنج انفجار بغداد را به لرزه درآورد

منابع و مقامات محلی دقایق پیش در خبری فوری اعلام کردند: پنج انفجار مهیب صبح امروز ـ سه‎شنبه 29 اسفند ـ مناطق "صدر"، "کاظمیه" و "المشتل" در بغداد را به لرزه درآورد.

هفت سین مهدوی بچینیم

«ساعة» یکی از نامهای قیامت و یکی از القاب و اسامی امام عصر (عج) است. علت این نام گذاری به خاطر شباهتهایی است که میان قیامت و روز قیام وجود دارد. برای مثال، در هر دو واقعه، مؤمنین از کافران جدا می شوند، دشمنان خداوند هلاک می گردند و خسف و مسخ اتفاق می افتد. با ظهور هر دو، در توبه بسته می شود و همچنین هر دو واقعه ناگهانی رخ می دهند. برای خواندن باقی شباهتها به اینجا مراجعه کنید. سابق سابق یکی از اسامی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و به معنای « سبقت گیرنده» است. سیره ی ائمه ی معصومین (علیهم السلام) این بود که چیزی که به آن امر می کردند، در عمل کردن به آن و از چیزی که نهی می کردند در ترک کردن آن، از مردم پیشی می جستند. امام رضا (ع) در بیان خود درباره ی امام می فرمایند: «... [امام] آنچه به مردم فرمان می دهد، خود پیش از دیگران به آن عمل می کند و آنچه را که مردم را از آن نهی کند خود بیش از انان از آن می پرهیزد.» (1) همچنین امیرالمؤمنین علی (ع)، درباره ی رسول اکرم (صلوات الله علیه و آله)، می فرمایند: «در گذشته برادری دینی داشتم که... سخنی را می گفت که انجام می داد و چیزی را که عمل نمی کرد، نمی گفت.» (2) به همین علت است که در تفسیر «السابق الخیرات»، فرموده اند: «امام، همان سابق به خیرات است.» (3) آقا و مولای ما نیز، اینگونه اند. بر سر عهد و وفای خویش می مانند، وقتی قول می دهند، عمل می کنند و بر هر چه فرمان دهند، پیش از دیگران عمل کننده خواهند بود. ساعة «ساعة» یکی از نامهای قیامت و یکی از القاب و اسامی امام عصر (عج) است. علت این نام گذاری به خاطر شباهتهایی است که میان قیامت و روز قیام وجود دارد. برای مثال، در هر دو واقعه، مؤمنین از کافران جدا می شوند، دشمنان خداوند هلاک می گردند و خسف و مسخ اتفاق می افتد. با ظهور هر دو، در توبه بسته می شود و همچنین هر دو واقعه ناگهانی رخ می دهند. برای خواندن باقی شباهتها به اینجا مراجعه کنید. امام صادق (علیه السلام)، تأویل «الساعة» در آیات «یسألونک عن الساعة...» (4)، «و عنده علم الساعة» (5)، «هل ینظرون الّا الساعة» (6) و «و ما یدریک لعلّ الساعة» (7) را امام مهدی (عج) می دانند. در همین راستا، از امام، سوال شد که منظور از «یمارون» در آیه ی «ألا انَّ الذین یمارون فی الساعة لفی ضلال بعید» (8) (آگاه باشید کسانی که درباره ی ساعة شبهه اندازی می کنند در گمراهی دوری هستند) چیست؟ امام صادق (ع) فرمودند: «می گویند کی متولد شده، چه کسی او را دیده، کجاست و کی ظاهر می شود؟ همه ی اینها به خاطر این است که در امر الهی عجله می کنند و رد قضای او شک دارند. شباهت آن حضرت با ساعة از جهات بسیار است که مخفی نیست» (9) امام رضا (ع) نیز فرمودند: «از رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) سوال شد: قائم از فرزندان شما چه موقع ظهور خواهد کرد؟ پیامبر اکرم (ص) فرمود: «زمان ظهور او همانند قیامت است که هیچ کس جز او نمی تواند وقت آن را آشکار سازد؛ امّا قیام قیامت، حتی در آسمان و زمین، سنگین و بسیار پر اهمیت است و جز به طور ناگهانی به سراغ شما نمی آید.» (10) سیف الله امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) شمشیر خداست که به وسیله ی او کافران، ظالمان و دشمنان خداوند نابود می شوند. «آنگاه که روز میعاد او فرا برسد، خداوند او را یاری و تایید می کند و فرشتگان نیز به امداد او می آیند، او شمشیر خداست که کند نمی شود و نور خداست که خاموش نمی گردد.» (11) پیغمبر گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله) در خطبه غدیر چنین فرمود: «توجّه کنید! خاتم امامان از ما مهدی - صلوات اللَّه علیه - می‏باشد. آگاه باشید! اوست چیره شونده بر همه دین، اوست انتقام گیرنده از ظالمین، اوست فاتح و منهدم کننده دژها، اوست که تمام قبائل اهل شرک را نابود می‏سازد، اوست که خون‏بهای تمام اولیای حقّ را می‏گیرد، اوست که از دریای ژرف می‏نوشاند.» (12) و در قسمت دیگری از این خطبه آمده است: «ای گروه‏های مردم! نور مخصوص خداوند - عزّوجلّ - در وجود من است، سپس در وجود علی تجلّی خواهد کرد و سپس در نسل او تا قائم مهدی که حقّ خداوند و هر حقّی را که برای ما هست، می‏گیرد.» (13) در تفسیر قمی درباره آیه: «فَمَهِّلِ الکافِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْداً»؛ (14) (پس کافران را مهلت بده، آن‏ها را به اندک مهلتی.) چنین آمده است: «برای هنگام قیام قائم، پس او را بر جبّارها و طاغوت‏های قریش و بنی‏امیّه و سایر مردم برای من انتقام می‏گیرد.» (15) سبیل الله سبیل الله یعنی خط و راه خدا؛ یعنی هر کس بخواهد به خدا برسد، باید از آن راه به او برسد. همه ی ائمه (علیهم السلام) راه های رسیدن به خدا هستند و هر راهی غیر از راه آنها به گمراهی و ضلالت می انجامد. به همین خاطر است که در زیارت حضرت صاحب الامر (ارواحنا له الفداء) می خوانیم: «السلام علیک یا سبیل الله الذی من سلک غیره هلک» (16) (سلام بر تو ای راه خدا که کسی که راه دیگری جز آن رود هلاک می شود) جابربن عبدالله انصاری می گوید: امام باقر علیه السلام به من فرمود: «ای جابر، آیا می دانی «سبیل الله» در آیه «و لئن قتلتم فی سبیل الله او متم...» (17) (اگر در راه خدا کشته شوید یا بمیرید...) چیست؟» گفتم:« نمی دانم، مگر این که از شما بشنوم.» فرمود: «راه خدا (سبیل الله) علی و ذریه (فرزندان و امامان از نسل او) اوست. پس هر کس در راه ولایت علی کشته شود، در راه خدا کشته شده و هر کس در راه ولایت او بمیرد، در راه خدا مرده است.» (18) در قرآن اجر رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) چنین بیان شده است: « قل ما أسئلکم علیه من أجرٍ إلّا من شاء أن یتّخذ إلی ربّه سبیلاً» (19) (بگو برای مزدم چیزی نمی خواهم مگر آنکه راهی به سوی پروردگارتان بگیرید.) و آن راه را امام صادق (علیه السلام) در دعای ندبه چنین معرفی می کنند: «پس ایشان (اهل بیت) همان راه به سوی تو و طریق به سوی رضوان تو بودند.» (20) سَیّد هر چند، تمام امامان و همچنین فرزندان از نسل آنان، به «سید» شهره اند امّا این نام، یکی از القابی است که به طور خاص برای حضرت بقیة الله (ارواحنا له الفداء) مطرح گشته است. سید به معنای بزرگ و سرور است و در بسیاری از احادیث به جای بردن نام حضرت مهدی (عج) به نام «سید» بسنده کرده اند. امام حسن عسکری (علیه السلام) در آخرین دقائق عمر خود، به خاطر سم، احساس تشنگی می کردند. در همین حال، رو به فرزند و نور دیده ی خویش کردند و فرمودند: «ای سید خاندان خود! کمی به من آب بده که من به سوی پروردگارم سفر خواهم کرد.» (21) در بیان چرایی اطلاق نام سید بر حضرت مهدی (عج) چند دلیل را می توان ذکر کرد: (22) نخست: یکی از معانی سید، رییس بزرگ است که در میان قوم خود مورد اطاعت واقع می شود. از آنجایی که در هنگامه ی ظهور، حضرت مهدی (عج) نه تنها در میان قوم خود، بلکه در تمامی عالم، مورد اطاعت قرار می گیرند، نام «سید» را بر ایشان نهاده اند. دوم: یکی از معانی سید، «موفق شده در خیرات» است. در زمان ظهور حضرت صاحب الامر (عج)، به واسطه ی نور خداوند، انواع خیرات و برکات، از علوم و معارف گرفته تا ارزاق و نعمات آشکار می شود که از زمان حضرت آدم (ع)، بی سابقه است. به عبارت دیگر، هیچ کس به غیر از مولای ما، موفق به آشکار کردن این مقدار از خیرات و برکات نشده است و نعماتی که شرح آن مفصل است، تنها به دست ایشان گشوده می گردد. از همین رو، ایشان را «سید» خوانده اند. سوم: یکی از معانی سید، حلیم و بردبار و تحمل کننده ی اذیت هاست. از زمان شهادت امام حسن عسکری (ع) تا امروز، حضرت مهدی (عج) از دوست و دشمن آزار و اذیت دیده اند و با قلب صبور خویش، بردباری ورزیده اند. مشخص است که سید در این معنا نیز، می تواند بیانگر حالات حضرت مهدی (عج) و یکی از اسامی ایشان باشد. سلالة النبوة سلالة النبوة به معنای فرزند و نواده ی پاک پیامبر اکرم (صلوات الله علیه و آله) است. این عبارت، لقبی است که حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) را با آن صدا می زنیم: «سَلامُ اللَّهِ الْکَامِلُ التَّامُّ الشَّامِلُ الْعَامُّ وَ صَلَوَاتُهُ الدَّائِمَةُ وَ بَرَکَاتُهُ الْقَائِمَةُ التَّامَّةُ عَلَى حُجَّةِ اللَّهِ وَ وَلِیِّهِ فِی أَرْضِهِ وَ بِلادِهِ وَ خَلِیفَتِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ عِبَادِهِ وَ سُلالَةِ النُّبُوَّةِ...» (23) (سلام کامل، تمام، همه‏جانبه و فراگیر خدا و درود همیشگى و برکات پاینده‏ و برازنده ی حق بر حجت خدا و جانشین او در زمین و تمامى سرزمینها، و خلیفه او بر همه خلق و بندگان، آن‏ که از نسل نبوّت است و باقیمانده عترت....) این اسم، نشانگر نسل پاک و نورانی حضرت مهدی (عج) است. از سویی نشان می دهد که ایشان میراث دار چه خاندانی است و از سوی دیگر، نشانگر شایستگی ایشان در مقام امامت است. در بیان تشابهات ویژه ی امام زمان (عج) و رسول خاتم (صلوات الله علیه و آله) احادیث متعددی بیان شده است. به غیر از تشابهی که آقای ما در نام و کنیه و لقب به جد خویش دارند، در اخلاق و سیرت نیز همانند ایشان عمل می کنند. سید بن طاووس که بارها با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) ملاقات داشته است او را چنین توصیف می کند: «بدان که مولای ما حضرت صاحب الزمان (علیه السلام)، زیباترین و خوش صورت ترین مردم است؛ زیرا که شبیه ترین مردم به پیغمبر اکرم (ص) است.» (24) باز هم به اینجا ختم نمی شود. پیامبر اکرم فرموده اند که مهدی (عج) شبیه ترین مردم به لحاظ آفرینش و اخلاق به ایشان هستند. (25) ایشان، فرزند پاک همان مردی هستند که او را در جهان با نام «رحمة للعالمین» می شناسند؛ از همین رو در سلام کردن به ایشان چنین می گوییم: السلام علیک یا صاحب الزمان، السلام علیک یا خلیفة الرحمن... سراج الله سراج الله یکی از نامهای مشترک بین حضرت مهدی (عج) و دیگر امامان معصوم (علیهم السلام) است. سراج به معنای چراغ و روشنایی و سراج الله به معنای چراغ فروزان الهی است. (26) اهل بیت رسول اکرم (صلوات الله علیه و آله)، پس از ایشان، انواری هستند که خداوند ابتدا آن حضرات را در عالم انوار آفرید، سپس آنها را به عالم دنیا تنزّل داد و آنها را به وسیله ی نور خود برگزید تا جایگاه های نور در شهرهای او و نور بندگانش باشند. بنابراین، کلمات آنها نور است، زمین به واسطه ی نور آنان روشن شود و مؤمنان به واسطه ی ایشان کسب روشنایی می کنند. (27) با نور و روشنایی، امام است که مسیر هدایت را می یابیم و در آن، به بیراهه نمی رویم. با نور امام است که شناخت خدا، جهانش و مخلوقاتش روشن و معلوم می شود و ما همه ی اینها را مدیون ایشان هستیم. چرا که اگر نبود، سراج الله، در برهوت تاریکی گمراه می شدیم و به ناکجا آباد می رسیدیم. از آن روست که در زیارت نامه های معصومین (ع) چنین می گوییم: «اللهم صلّ علی نورک و سراجِکَ و ولیِّک ...» (28) منبع: مستور پی نوشت: 1. من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 419؛ به نقل از ماهنامه ی امان، شماره ی 18 و19 2. نهج البلاغه، حکمت 289؛ به نقل از دلشاد تهرانی، مصطفی، سیره ی نبوی «سیره ی مدیریتی»، نشر دریا، ص 458 3. بحارالانوار، ج 102؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 67 4. سوره ی اعراف، آیه ی 187 (از تو درباره ی ساعة می پرسند) 5. سوره ی زخرف، آیه ی 85 (و نزد اوست علم به ساعة) 6. همان، آیه ی 66 (آیا به ساعة نمی اندیشید؟) 7. سوره ی شوری آیه ی 17 (و آنها نمی فهمند که ساعة چیست) 8. همان، آیه ی 18 9. مختصر بصائر الدرجات، ص 178؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 2، ص 161 10. عیون اخبار رضا، ج 2، ص 265؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 67-68 11. الاقبال، ص 705؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 76 12. الاحتجاج، ج ، ص1، ص 80؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، نشر مسجد مقدس جمکران، ج 1، ص 93 13. همان. 14. سوره ی طارق، آیه ی 17 15. تفسیر القمی، ص 721؛ به نقل از موسوی اصفهانی، همان، ص 94 16. قمی، عباس، مفاتیح الجنان، زیارت صاحب الامر؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 70 17. سوره آل عمران، آیه 157 18. بحارالانوار، ج 35، ص 370، 366 19. سورة فرقان (25)، آیه 57. 20. بن طاووس، سید علی بن موسی، مصباح الزائر، ص447؛ به نقل از شفیعی سروستانی، ابراهیم، «معرفت امام زمان از دیدگاه شیخ صدوق»، نشریه ی موعود، شماره ی 66 21. غیبت طوسی، ص 273؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 74 22. کل موارد به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 2، صص 113- 115 23. دعای استغاثه به امام زمان (عج)، بحارالانوار، ج 91، ص 31؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 73 24. موسوی اصفهانی، سید محمد تقی، مکیال المکارم فی فوائد الدعا للقائم، ترجمه سید مهدی حائری قزوینی، ج1، ص 132 25. صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، ترجمه ی منصور پهلوان، ج1، باب 25، ص 535- 534، ح 1 26. سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 71 27. برگرفته از زیارت جامعه ی کبیره؛ به نقل از نجیب محمد، حسین، سرّ خدا، نشر موعود عصر (عج)، 1388، ص 300 28. قمی، عباس، مفاتیح الجنان، زیارت نامه های مختلف امامان و حضرت معصومه (س)؛ به نقل از سعیدی، احمد، همان.